1985 - 1995’lerde sokağa çıkamayan bir çok değer bugün garanti dediği siyasi şemsiye altına koşuyor.
Ne güzel günlerdeyiz, korkudan değil menfeatten, hala solcuyum, sosyal demokratım, ülkücüyüm diyen büyümüş nesil Türkeş’in o sesi ile hayal kurduğu yerde.
Ama artık o tertemiz duyguları askıya alanların, menfaati için azda olsa sığındıkları şemsiye öyle sağlam değil, nice partiler, liderler geldi geçti hiç bir bina, mekan İbrahim Mağden’in atölyesi tadında, Servetin Eczanesi güvenin de değil. Bugünkü siyaset billahi menfaat üzerine inşa edilen yerler, benim işime dokunulmasın, çocuğuma bir yer temin edeyim de, yada etrafıma güçlü görüneyim de, doğrusu buda bizim ocak terbiyemiz ötesi bambaşka yer. Asla önce biz değil önce açın, yoksulun , çaresizin olmaları gereken yerleri. İşkal eden torpilli doymayanlar.
Bugün hep bana, etrafıma, çocuklarıma diyen idari katta oturanların olduğu bir dünya çirkinliğinde. ,Allah ıslah etsin ne diyem ki başka...
