Asıl adı Hasan Tahsin olup Babası Hasan Sıtkı Efendi'nin Naib olarak görev yaptığı Bolu'nun Mudurnu kazasında 1849'da doğmuştur. Devamlı olarak 'TIFLI' mahlasını kullandığı için daha ziyade TIFLI EFENDİ olarak tanınmıştır.
Karakter olarak çok ahlaklı ve dürüst kişiliği ile meşhurdur. Bütün görevlerinde ilkeli ve istikrarlı olmaktan hiçi taviz vermemiştir. Tek amacı, millete ve devlete hizmet olmuştur.
1869'da Trabzon Mektubî Kaleminde memur olarak göreve başlamıştır. Ardından kısa süren Erzurum vazifesinden sonra babasının naib olarak bulunduğu Giresun'da Tahrirat Kitabeti'nde (Yazı İşleri Müdürlüğü) çalışmıştır.
Amasya Mahkemesi'nde , Mecitözü Mal Müdürlüğünde, Fatsa nahiyesi Naib Vekaletinde de vazife yapan Tıflı Efendi, 1874'e Ordu ÂŞAR EMANETİ BAŞKİTABETİNE TAYİN EDİLDİ. 1875'de Tirebolu Mal Müdürlüğü'ne geçti.
1876-77'de Osmanlı-Rus harbinin çıkması üzerine, GÖNÜLLÜ olarak Kafkas cephesine gitti. Buradaki askerlik hizmetlerine karşılık olarak, "KOLAĞASI" rütbesiyle ödüllendirildi. Savaştan sonra Ordu'ya döndü. Yaptığı bir kaç farklı görevden sonra köyüne çekilerek açtığı medrese de hocalık yaptı.
TIFLI EFENDİ 1897 yılında TRABZON VALİLİĞİNCE ORDU BELEDİYE BAŞKANI OLARAK ATANDI. Bu görevde iken daha bir yılını doldurmadan istifa ederek köyüne gitti ve medresede hocalığa devam etti. Fakat, TIFLI EFENDİ'yi rahat bırakmadılar. ve bu kez ORDU MÜFTÜSÜ olarak görev verdiler. BU GÖREVDE YEDİ SENE KALAN TIFLI EFENDİ, GÖREVİNİN BAŞINDA İKEN 1907 YILINDA VEFAT ETTİ.
TIFLI EFENDİ AYNI ZAMANDA DİVANI OLAN BİR BÜYÜK ŞAİRDİR. DİVAN SAHİBİ ŞAİR OLMAK BÜYÜK BİR MEZİYET İDİ. ŞİİRLERİNDE HİCİV YÖNÜ BASKINDIR. BİR HİCVİYESİ ŞÖYLEDİR:
O kadar ahmak imişsin ey kibar-ı Merzifon/ Gülmekten bayıldılar hemşehrin eşekler sana/ O kadar münafık imişsin ki/ .... karıştırmakta hayran oldu ördekler.
