Aslında anlatılacak çok şey var da, değişecek hiç bir şey yok.
Ben anlatmaktan vaz geçtim. Niyemi bazıları çift karakter sahibi. Bir tarafı ahlak kokar bir tarafı ise şerefsizliğin kitabını yazar.
O yüzden kendi ayıbı ile yüzleşmeye elinde lamba ile dolaşan, sende kusur arayanlar çok. Bazılarının sınırı, limanı olmaz, kocaman mangal gibi yürekleri olur. Bütün sevgiyi alsın diye. Umud çok önemli kaybetme. Rabbim hem imtihan eder hem de yardım. Kimseye küsüp darılmam, güvenmem, gönül de koymam. Çünkü değerim çok pahallı benim. Tek suçum var belki oda vicdansızlara yüreğimi açmam. o yüzden Allah’a duam, fakire, garibe ekmek yoksa, zengin içinde asla huzur olmaz, olmasın da.
Ben cumhuriyet çocuğuyum. Ömrümde merdiven gibi her basamağın da hayatımdan bir anı kalır bakınca. Ha dostu olmalı insanın, ama gözle değil gönülden dost. Allah’ım bize yeter, ondan başka ilah var mı? O yüzden çocuklar gülsünler, okusunlar, toprak çamur demeden hayalleri ile uğraş çocuk. Çocuk az iyilik dolu kişiler, değişiyor kişiler bile, giderler yüz çevirip.
Menfaati için, kahbelik bile bunlardan çok ki iyi be çocuk.
