İnsan iki şeyi zor unutur, üzüldüğü yeri ve huzurlu olduğu yeri.
Benim kalbimde artık bir imara izin yok. Tek katlı Sevdamız üstüne kaçak aşk bunca yıl olmadı, şimdi ise hiç.
Bunu anlamayanlar zaten anlamadı, anlamaları imkansız bundan sonra.
Menfaati olanlar kuş misali yerde cebinizden beslenir, dingiller uçunca üstünüze pislerler.
Zehir sence ne?
İhtiyacınızdan fazlası, fazla güç, dinlenmek, yemek, üzüntü, korku, sakinlik, öfke, neşe, nefret, hainlik ve iyi niyet gittiğin yolda, attığın her adımı korkusuzca at, çünkü korkağın kıblesi olmaz, güçlü bulduğu her insana secde bile eder.
Haklısın, düşünme dünyayı pislik götürüyor, çöpçünün bile umursamadığını ben kimim ki, bana ne ki yaptığını unutayım, ben içime attım, uğraşmakta istemiyorum.
Aslında herkes bir roman. Birazda yaşayan bilir, ama harcadığı ne dersen onun hayalleri değil zamanı.
Sevilsemde benim umurumda değil bu saatten sonra.
Puştun delikanlılık anlattığı masadaki insanca, ben kimsenin istediği gibi olamam, olduğum Mustafayım asla değişemem.
Ben çizerim, yazarım, izlerim herkesi, her gece helalleşirim uyuyunca uyanamamak var be dostlar.
Bu önemli, benimle iyi anlaşıyorlar sebebi benim yanlışsız doğrularım. Az arkadaşım olsun öz olsun, adam olsun.
Ama kimseye asla çok güvenme buda size küpe olsun....
