reklamy

Öznur GÖZÜDOK


BAYRAMLARI SEVMEM BEN...

BAYRAMLARI SEVMEM BEN...


 

 

"Ah nerede o eski bayramlar" diye söze başlamayacağrım. Zaten eskilerin yerini hiç bir yaşadığımız, yaptığımız şey tutmuyor. Siz nasılsa eskilerin tadını çok daha iyi biliyorsunuzdur benden...

Taa çocukluğumdan beri bir başkadır benim bayramlarım... Aklımı hep pozitif şeylerden önce, negatif düşünceler sarar dört bir yanımı.

Örneğin, anası babası olmayan evlatlar gelir gözümün önüne. Anne baba olmayınca bayram bayram mı olurmuş o zaman. Hiç bir değeri olmaz ki bayramların...

Eşi vatan uğruna şehit düşmüş, sevdiğinin mezar taşıyla bayramlaşanlar, babaları toprakta yatarken boynu bükük mezar taşına bakan yetimler gelir aklıma...

Kimsenin gelmeyeceğini bildiği halde cam kenarında yol bekleyen yaşlılar, evlatlarımız gelecek mi ümidiyle günler öncesinden bayram hazırlığı yapmaya çalışanlar, gelmeyince akşam üstü gözleri yolda ağlamaklı bakan bakışlar gelir aklıma...

Bayramlık alınamadığı için boyun büken çocuklar, onlara bayramlık alamayan çocuklarına karşı mahçup olan analar babalar gelir aklıma...

Bir yanı hep eksik olan evladını, ana ya da babasını kaybetmiş insanlar gelir aklıma...

Başkaları güle oynaya bayram kutlarken, hayatları yarım kalmış, hayalleri yıkılmış, sevdikleri insanlar yanlarında olmayınca ya da olamayınca sanki bayramda mutlu olurlarsa onlara ihanet etmiş gibi hissedecek insanlar gelir aklıma...

Bu yüzden bayramları hiç sevmem ben...Ama yine de kutlamam gerekirse, geçmiş bayramınız mübarek olsun. Sağlıcakla kalın...