Bazı insanlara niye değer veririz ki, gelip seni ezmesi için mi? Kendini vaz geçilmez sansın diye mi? Kişilikli birine değer verirsin, o değer görürse seni arşa taşır, çünkü değerini senle kazandığını bilir.
Nankör olmaz.
Dost dediğin mermi gibi olur, ihtiyacın olunca namluda hazırdır. Bazen yüreğini al git değmez, sevdim sandığında sövdüğüm dıngılada. Ayağında diken olmayan sinesine gül kokusunu süremez.
Birine kusuru varmı diye bakma, bulursun. Sen görmemeyi şiar et. O zaman kusursuz olursun.
Benim hatam sevmek değil, sevmeye layık olmayan birinden sevgi beklemek, her güldüğünde kendini gerçek adam sanıyor makamında, gülmek beni rahatlatıyor.
Bence boş oturma makamında,bir an başkası ol kendine bak nasılım diye, ağlayana gül, izleyene sus,ağlayana omuz, izleyene çare olabilmeyi...
Mutluluk ne? Benim için Anam. Her şey gitse de o merhamet varsa gitmez. Sende yollama. İnsanı insan yapan duygudur. Faizin adı kredi, zinayı aşk diyen şimdikiler aferim. Adam iş yapıyor birine rüşvet alsa diyor ki hediye, gıybet iki lafın belini kırmak, ama ey insan cehennem aynı cehennem, Alooo!
