Bugün, 4 Mart 2026 Çarşamba

Mustafa KÖKSAL


BEN!

BEN!


Benim bu ilde neden, bir derdimi anlatacağım, omuzunda ağlayacağım, kolunda nefes alacağım vekilim yok. Neden bu ilin Hamdi Madeni kimse olamadı. Bir tane bu ilin vekili yok mu, derdimizi paylaşacağım, olumsuz insanlar için. Dert edeceğim, seçilirken bu insanlar ona koştu, gitti musmutlu oy verdi partim dedi, sevdi. O sevdikleri gitti ne ulaşılıyor ne dert diyebiliniyor.

Ki ben bu ilin önemli birisiyim onlar kadar, benim derdimi meramımı diyemediğim yerde bunca insan nasıl ne eder ona üzgünüm.

Benim seçtiğim bana trip yapamaz diyenlere çok kızardım, işi vardır meclisi vardır ona yürekten saygı duyarım derdim, ama bir danışman yokmu hocam size dönmez bile denmiyor.

Belki sayın vekille konuşsam, belki derdimi iletmemi, belki ona isyanımı, anlatir iken ağlayacağım. Ben onu seçen oy veren insanlardan biriyim o benim omuzum, yüreğim, bu ülkede bu ilde sesim, yada ben öyle saniyordum da yazık, bizi, bu halkı buna inandırmişlar. Akşamdan bu niye arıyor, neden çokça yazıyor bile demeyen danışmanlar, ah eskiler nurda yatın evinizde kalırdı binler Hamdi babam eşi annemiz of demezlerdi.. Oy verdiğimiz kendi vekilimiz; kendi de kapısı da bize kapalı. Olsun biz bu ildeki vede Mustafa’yım hiç kimse değilim..