Merhaba okurlar. Uzun bir aradan sonra tekrar yazmaya başladım. Yazımın başlığından anlaşılacağı üzere COVİD-19’un omikron mutasyonuna yakalanmam nedeniyle yazılarıma ara vermek zorunda kaldım. Tabi ki bu virüs sadece bir kişiyle sınırlı kalmıyor. Hane halkından bir kişiye bulaşmasıyla birlikte bundan, tüm aile etkileniyor. Önce benden başladı. Birkaç gün sonra eşimden de benimle benzer şikayetleri olduğunu duyunca emin olduk.
Biz COVİD’iz.
Hâlbuki bu süre içinde iki kez Özel bir hastaneye gittim. Önce iğne oldum. Akşam tekrar gittiğimde iki ayrı serum aldım. Serumlar dan sonra ateşim düşer gibi oldu. Tahliller yapıldı. Israrla Covid olup olmadığımı sormama rağmen covid olmadığım söylendi. İlaçlarımı vs alıp dinlenme faslına geçtik. Bu sefer bel ve sırt ağrılarımız başladı. Ondan dolayı bayağı muzdarip olduk. Tat almamaya başladım. Alsam da keyifsiz tuhaf tatlar hissettim. Zaten sırt ağrılarını hissedince covid olduğumdan emin oldum. Hemen kendimizi karantinaya aldık. 4. Günden itibaren benim şikâyetlerim azaldı. Eşimin ki devam etti. Benden iki gün sonra onun şikâyetleri de azaldı. Kendimizi iyi hissedince test yaptırdık. Negatif olduğumuzu öğrenince rahatladık. Ancak tat ve koku duyuları hemen geri gelmiyor. Onları bir süre daha bekliyoruz. Negatif testten sonra yaklaşık 4-5 gün daha tat duyuları tam alınamıyor. Sonra bir sabah kahvaltısında bir anda tabakları sıyırmaya başlıyorsunuz. Bizde öyle oldu.
Çok şükürler olsun ağır dramatik olaylar yaşamadık. Covid’e yakalandığınızdan emin olduğunuz andan itibaren ilk iş hemen son bir haftalık gittiğiniz yerler, mekanlar, görüştüğünüz insanlar süzgeçten geçmeye başlıyor. Düşünceler içinde bir yerlere odaklanıyor ve emin oluyorsunuz. Bu seferde acaba başkalarına bulaştırmış olabilirmiyim endişesi yaşanmaya başlanıyor. Benim emin olduğum köyümüzdeki bir komşu teyzemiz vefat etmişti. Allah rahmet eylesin. Meğer Covid olmuş. Bundan da benim bilgim yoktu. Sosyal medya da vefatını öğrenince hemen cenazeye koştum. Evlatlarıyla da ayrı dostluğumuz olduğundan Türk Milleti olarak malumumuzdur biz sarılmayı severiz. Sarılıştık. Yeni gördüğümüz komşularımız vardı. Onlarla da sarılıştık. Tüm bu tedbirsiz davranışlara sebep arayamayız. Suçluyuz. Fakat öyle bir algı yaratıldı ki Covid sorunu bitti. Pandemi sona erdi. Bizde bu algıya kapıldık. İki senedir, rahat ettiğimiz eski günleri hasretle beklediğimizden hemen kabullendik. Sonuç olarak hata ettiğimizi hastalanınca anladık.
Değerli okurlar bugünkü yazımda salgın nedeniyle yaşadığım tecrübeleri de sizinle paylaşmak istedim. Rahatsızlanmadan önceki eski sağlıklı günlerime döndüm. Tabi ki en ideali bu rahatsızlığa hiç yakalanmamaktır. Bunun içinde devletimizin önerdiği tedbirlere harfiyen uymak gerekir. Tüm bunlara rağmen yine de yakalanırsanız panik yapmayın. Kendinizi karantinaya mutlaka alın. Biz travmatik bir şey yaşamadık. Ancak bu herkes için aynı şekilde cereyan etmiyor. Netice de ölümle sonuçlanmaya devam eden vakaların haberlerini alıyoruz. Aman dikkat! Kalın sağlıcakla…
