Biz de arafta kaldık. Ne diye baktık sıfır nokta imiş. Öyle bir yer. Öyle bir yer, yani ne yaşıyorsun, ne ölüsün ne iyi yada kötüsün, yada ne esir ne de özgür. Yüreğinden atmak istersin atamazsın, çık yüreğimden dersin çıkmaz, yani kimseye yaranamazsın, arafta kalmak böyle bir şey. Yaşamadan anlayamazsın. Benim dokunmadığım ne mi, aha bu kalemim ve çizimlerim. O alan bana ait. Huzur bulduğum yer. Kimse duracağı yeri bilmez mi? Ama açılacağı yeri biliyor. Benim yanlışım yanlış insanlardı tanıdım gördüm gittim. Yaşamak benim için silgi gibi, düzgün çizim, yapma gibi sanatın,her gün çizimlerim. Bu alemde kendi ile yüzleşmekten kaçan milyonlar var. Hayatımızda bu embesiller vede akıl veren olmuş beyinsizler, karşınızdakinin derdi bizim olmazsa insan niye olduk ki. Biz makamlara gelmiş ufak bedenlere hazır olda duruyoruz içim yangın yeri. Biz bize tepeden bakan zaman neden ayırırım ki? Ne yapacağını bana sorma kapıyı çekip giderken benim yeminliyim bana yetti zaten.
Bugün, 13 Şubat 2026 Cuma
