Bir zamanlar, büyük bir ormanda bir çok hayvan yaşarmış. Bu hayvanlardan biri de bir samurmuş. Bu samur, günlerden bir gün, bir evin bahçesine girmiş, meğer bu evin sahibi boyacılık yaparmış. Avlunun her tarafından çeşit çeşit boya fırçaları varmış. Boyacı, eline alıp samurun peşine düşmüş. Zavallı hayvan kaçayım derken, boya fıçılarının içine düşmüş. Oradan çıkmış, başka renk bulunan fıçının içine düşmüş. Derken, hayvanın her tarafı boyanmış.
Sonunda duvarın üzerinden atlayarak kaçan samur, ormana gelmiş. Onu gören hayvanlar, rengini çok beğenmiş. Tüyleri renk renk ve parlakmış. Başka bir samur, boyalı arkadaşını:
-Senin tüylerin çok güzel. Bir padişaha benziyorsun. Seni başımıza padişah yapalım, demiş.
Bu öneri, bizim boyalı samurun çok hoşuna gitmiş. Hayvanlar toplanmış ve samur, padişah seçilmiş. Ormana bir saray yapılmış. Padişah samur, o sarayda oturmaya başlamış.
Bütün hayvanlar, boyalı samuru baş bilmişler. Bir dediğini iki etmemişler.
Fakat, aslanın biri bunu gururuna yedirememiş. Hemen aslanları toplamış. Onlara; bir samura boyun eğmelerinin yanlış olduğunu, böyle giderse, kişiliklerinin kaybolacağını söylemiş.
Bir başka aslan:
-Evet, bu padişahın ne üstünlüğünü gördük, demiş.
Bu sözleri işiten bir saksağan, durumu hemen padişah samura bildirmiş. Akıllı ve zeki olarak bilinen bir samur:
-Hep beraber bağıralım. Böyle yaparsak bütün hayvanlar padişahımıza boyun eğer, bir daha baş kaldıramazlar, diye akıl vermiş.
Samurlar hep birlikte bağırmış. Bunun etkisi kısa sürede görülmüş. Aslanlar dahil, bütün hayvanlar seslerini kesmişler. O gün bir yağmur başlamış. Tam üç gün sürmüş. Herkes, bir köşeye çekilip, yağmurun sona ermesini beklemiş. Yağmur kesilince bazı hayvanlar, padişah samurun sarayın gitmiş. Herkesin hayretten ağzı açılmış. Gözleri büyümüş. Çünkü sarayda renk renk parlak tüylü güzel bir samur padişah yerine; rengi bozuk, sıradan bir samur varmış. Meğer, yağmur yağınca samurun bütün boyaları çıkmış, eski rengine dönmüş.
O günden sonra, bütün samurlar, korkudan kayıplara karışmışlar.
(Avrupa Masalı)
Ne olursa olsun her şeyin aslı, er geç ortaya çıkar. Özde olmayan yapay güzellikler, her zaman geçicidir.
