Bu ilde kime sorsam insanları seviyor be kemancı, o zaman sende dertli çal be kemancı..
Bakın, paranın uşağı olanlar, sana ne arkadaş, kardeş, dost, akraba olur.
Bizlerin yürekleri kırık, ezik yinede eksik etmedik umudumuzu ruhumuzda.
Bak kardeş ömür bir masal misali, ne kadar uzun değil, ne kadar huzurlu yaşadığın önemli. Herkesin insana canlıya bakışı da kalbi kadar.
Kiminde öfke, kiminde nefret, kiminde ise sevgi merhamet.
Nasıl bunlara sabrediyorum dediğim mevzular çok oldu. İnsan olmak ne dinin ne eğitimin işi, vicdan işi.
Eskiden kışta üşüdük şimdi ise insanlar buz misali, sözler, yüzler buz gibi.
Kalpler ise katran karası olmuş. Dost göz yaşı, insana göz yaşı olmaz, akıp yanından gitmez, mevsim değil, gelip geçmez, heves hiç olmaz, ömürdür, dosttur, ölse bile gitmez. Kime sorsam bu insanoğlunu seviyor be halıda, o zaman bize neden bir şeyler sessiz be kemancı.... Çal sen acı acı.
