Ne bu alanda o ölümün hüznü var nede ölene hasret, insanlık mı öldü?
Nede ölenin ailesine vefa, ziyaret ve hayat neşesi sunma.
Bu ilin spor alemi içinde 45 yıl hep oldum, o günden bu güne eriyen Orduspor’un eriyen acı çeken yüzüne bakarak göz yaşı döktük dostlar ile.
Nede can kardeşlerimiz, uğurumuz, Cumhurumuz, Ferhatımız, Necip Hocamız, Erdoğa ikizi, Selahattinimizi bir kez ne zaman dualar ile 15 yıldır andık, onlara başkan nezdinde idareci nezdinde hatim indirdik. Orduspor bu kadar mı soğuk, vahşi vede vefasız oldu? Sadece sahadaki oyunmuş Orduspor. Ya esas alemde yatan o değerlere neden koşulmaz, yoksa bu kulübe gelen idareci canlar ölümsüz mü oluyor?
Orduspor bugün 2023 olmuş bakıyorum da biz hala Ordusporla 1967’deyiz.
Biz burdayız elhamdülillah.
Ha birde beni alın ben iyiyim diyen sıradan sporcular, artık mide bulandırıyorlar
Bunca yıl Orduspor’a 1984’ten beri hizmet ettim başkanlar sayesinde, hepsine cok teşekkür ederim.
Şimdi bugünkü 2023’teki lig gibi kibirli insanlar, sporcu görünen kötüler görmedim. Allah var gam yok. O kibirli eller, ayaklar, beyinler de gider, bu ilin Orduspor’a gerçek ev sahipleri gelir, İNŞALLAH.
