Yaşam bu günlerde dar ayakkabı ile yürüme sanatı değil mi, ayağını vuruyor canın acıyor ama o yeni ayakkabıyı alıp çıkarıp tamire götüren babalarına başkaları gelir onu alırsa diye, acısı ile bu gününü yaşıyor, çünkü seviyor yeni ayakkabısını.
Dün ayakkabılar sıkıyordu canınız acıyordu şimdi haneler ağlıyor diyorum. Kimki ağlatan milleti diyorlar ve hala umut içindeler, sevgi ile, o çok sevdikleri, o çok güvendikleri, yürek verdikleri, bugünlerde onları o zamların, parasızlığın, kötü ekonominin, memura gülmeyen yüz, halka 3 - 5 maaş alanlardan artırıp da verilemiyen , ama yetimin, yoksulun hakkını alan azınlığa yine de beddua etmeyen , hala sevgdikleri başımızdaki insandır diyen bu halk bunu hak etmiyor.
İktidardaki ekip inanın çok şanslı ve bu iktidarda çok şanslı, halk hala umut içinde lideri seviyor da, onlar bu halkı, bu durumu içinde yaşamak için çırpınan milyonlarca yüreği şaşkınız ne kadar seviyor iyice şaşkınlıktan, sıkan ayakkabıyı bile unuttum.
Halk pandemide, yoksullukta bugünlerde daha çok bu ülkede doğru ise 2 - 3 maaşı alanlar acaba bunu, insanlar bu durumda iken almayalım acaba dediler mi?
Bunca sıkan ayakkabılar gibi daha fazla sıkmayaım bu halkı bir saniye dediler mi?
Gençlik ölüyor, insanlar, yetim çocuklar gibi yokluk karşısında boynu bükük, çaresizlik bu ülkemin yedi eminlerine yakışmıyor dediler mi? Ve hala büyük bir sevgi içinde onlara güvenen bunca insan çaresiz, sıkan ayakkabılar içinde bile yürürken, onları savunan milyonlar şaşkınlık içindeyim.
Umut içinde yinede...
Güzel günler yakın diyorlar ve hala seçtiği insanı sıkan ayakkabıdan o kurtaracak diyorlar.., umutla!
