Aşk mı, bir bıldırcın sürüsü mü? Bu ilin gençliği onlara olmayan her elin içinde, avuçları ne ımık ne buz gibi bakışları bu gençliğin.
Okullar desen sanki bir kaçı hariç saldım çayıra mevlam kayıra, yada bana dokunmayanlar bin yaşasın derdinde gibi. Öğretmenler de haklı olarak, bana bir eğitimci olarak ters, çünkü her öğrenci bize emanet edilmiş namuslar. Bağırsan suç, vursan kıyamet, kovsan Arafat. Eli kolu bağlı hocalar, sanki hastahane koridorunda sus işareti yapan hemşire duvar resmi. Bugünün hocalarına karşı öğrenciler sanki öğrenci değilde ekeleşen nesil. Ne diin hoca modunda gençlik. Ne diin hoca, ne eder hoca modunda gibi.
Ben hala o muhteşem eğitim hanede olsam dayanamam bazı şeylere gerçek bugün bu. Benim sınıfımda hep insanlık elbisesi giymiş yüzlerce evladım oldu hep. Benim öğrencilerim bambaşka güzeldi her sınıfımda. Bir de sokaklarda 12/13 yaşında bir nesil var aşk çocukları yada sokaktaki uşaklar, sokak çocukları demem, zaten olamazlar. O bizim çocukluğumuzun çocukları idi, şimdi sokaklar, kahveler, caddeler çok rahat. Bizim zamanımızda mümkün mü sevdiğinle el ele ol. AVM’ler, sokaklar bize yabancı sanki, çok rahat sokağın gençliği, bugün bu pahallı hayatın ortasında olmayan vurdum duymaz gençlik var mı var. O aileye çektiklerini umursamayan. Lütfen hayat kısa nefes her an, gençler bırakın yalancı tipleri kibirli çekenleri siz olun, insan olun ve merhametli olun.
Bırakmayın yüreğinizi çocuk olun.
