reklamy

Öznur GÖZÜDOK


ÇOCUK DEMEK!

ÇOCUK DEMEK!


 

 

Çocuk demek; Hayat, huzur, neşe demek. 

 

Çocuk demek; Karanlıkta çıkmış yeni hayatlara açılan kapı demek.  

 

Çocuk demek; Saf, tertemiz bir yüz demek.

 

 Çocuk demek; Acıları sevince döndürmek demek.  

 

Çocuk demek; Yaşamların başlangıcı hüsranların bitmesi demek. 

 

Çocuk demek; Bereket, bolluk, tokluk demek.  

 

Çocuk demek; Zengin, fakir ayırmadan din, dil, ırk ayırımını bilmeden aynı ortamda birlikte oyun oynamak demek.  

 

Çocuk demek; Kışı, bahara çevirmek demek. Çocuk demek; Kötü insanı tanımayıp bir tatlı şekerle kandırmak demek.

 

Çocuk demek; Hayatın hep güzel yüzünü bilen kötülükten haberi olmayan demek.

 

 Böyle mahsum çocuklara kıyılır mı? Gözleri kör olmuş, bu canilerin ne bu dünyada yeri var, nede ahirete yeri olacaktır. "O kirli elleriyle nasıl dokundun o melek yüzlü yavruya ve nasıl kıydın o minik bedene." Çocuk canilerine derhal idam gelmeli ki gözü çocukları kesen bu canilerin amellerine ulaşmasından caydırıcı olsun. Yoksa daha ne Ayşeler, ne Fatmalar bu yollarda gidecektir. Suskun kalmakla ancak bu olayların tekrarıyla karşı karşıya gelmek demektir. Küçük bedenler dilsiz olabilir, fakat büyükler onların dili olmadıkça daha ne kadar çocuğu bu utanmazlara kurban vereceğiz?

Malum ister Müslüman’ın çocukları ister gayri Müslimlerin olsun 15 yaşına kadar çocuklar günahsızdır, şayet ölürlerse cennete giderler.

Daha düne kadar ne kadar laik, dinden bağımsız, ibadeti aksesuar olarak yerine getiren birilerinin istediği kadar Müslüman nasıl yetiştirebiliriz diye  mücadele ediliyor, uğraş veriliyordu, bu niyetle eğitim öğretim yapıyorduk, mutlu çocuk yetiştirmek kimin umurundaydı?

Çocukların yarısı ailesinden şiddet görüyor, malum şiddeti bir türlü hayatın içinden çıkaramadık. Amir memura, memur eşine, eş çocuklarına, çocuk evin kedisine zincirleme şiddete devam.

Bu sorun Öğretmen niteliği sorunudur, özellikle sınıf öğretmenleri ve Eğitim müfredatı sorunudur. Sosyal imkanlar ve ortak yaşam alanı sorunudur, kirli politikaların getirdiği bir beladır.

Bir düşünüp, pir düşünerek bu sorunun çözümü için iyi kafa yormak lazım. Ben çocuklarımı hemen hemen hiç  çalıştırmadım şiddet uygulamadım. Hepsi üniversite mezunu kendi sahasında hayata verimli olmaya çalışıyorlar. Belki istediğim gibi bir başarı onlardan elde edemedim bu da baba evlat farkı olsun deyip teselli olmaya çalışıyorum.

Sevindirici olan şu ki, çocuk ölümlerinin azaldığıdır. Fakat bu sıkıntılı hayatta, hayatta kalmak iyi mi kötü mü onu da bilemeyiz.

Dünyanın bütün çocuklarını seviyorum, gelin hepimiz çocukları sevelim yarın ahrette bir sermayemiz daha olsun e mi?