Bu kadar güçlü bir iktidar da çocuklar ürkütülmüş bir resim sergiliyor, çocuklara dokunan kirli eller kırılmıyor, at sineği misalı uçuyorsa bu tertemiz havada, yazık ülkeme.
Bir dünyanın denizi mavi olsa ne yazar çocuklar korkudan ağlıyorsa.
Gülüşleri ekmek kırıntısı kadar beyaz, oysa insanlar o çocukların bedenlerinde öyle hayvani yaralar açıyorlar ki.
Biz çocukları çok seven milletiz, kırmızı çizgimiz onlar, istismar olan çocuklar ve üvey baba, anne şeytanları ile kaybediyoruz ve tutuklandı mı diyede bakıyoruz hayret ve devlet korumasında olmalı çocuklar.
Çocuklarımızı koca sapık adamlardan korumalı adalet.
Sapıklar gezmemeli, kanlı sapıklar saldırıyor, çocuğun dalını kırıyor, güllerini yolluyorlar.
Yüreklerini dağlıyor sapıklar.
İsteniyor ki susulsun sanki.
Akıllı tek onlar. Allah akıldan daha kıymetli bir sey mi yarattı? Sadece onlar biliyor millet beyinsiz.
Suçlamak da, anlatmak da kolay, belkide anlar değişirsin.
Belirsizlik kötü yorar beyni.
Çokca yağsa yağmur bu ülkem temizlenir mi?
Sabah sela öğleden sonra veda bir dünyada bu hırs, aç gözlülük niye?
O kadar çok yiyecek var, her yönde insanlar bakmıyor, öyle alıştı ki, kul hakkı bugünlerde en tatlı iş.
O yüzden bu çocuklar kurumasın, dokunulmasın..
Fatura cok ağır olur ilerde.
