Çocuklaru kayıp ediyoruz. Bugünün çocuğunun sokağı, arkadaşı, dostluğu, oyunu, sevdası sanal aleme racon koymuş internetler. O kadar aileden, sokaktan, arkadaşlıktan, spordan, etkinlikten, sanattan uzak bir kuşak göçmen kuşlar gibi ailenin elinden uzuyor ve kayıp oluyor ve yapılacak bir çok şey olsada aman deniyor ve günün 18 saatinde bu İnternet mafyası ele geçirmiş bu gençliği istisnalar az.
Benimde torunum bu mafyanın kıskacında. Apartmanlara kitlenmiş nesil, korku, sokak kirliliği, ister istemez bu çocukları içine kapatıyor. Arkadaştan , sokaktan, oyundan , korkusuz olmaktan uzak nesil. Cesaret, güven kayıp ediliyor. En acısı bundan 50 yıl olmayan sapıkların bugünlerdeki rezaletide etken. Bu gnçliğin bu kadar yalnızlığı aile kadar ilin belediye ve sportif hareketlerinin çaresizliği.
Kayıp olan eşya değil çocuklarımız. Bunu bu ilin eğitimine, sosyal hayatına, sporuna 40 yıl vermiş ben yazıyorum. Lütfen çocuklarımızı kaldıralım yerden uzak tutalım bir kaç saatte olsa tabletten; spor, tenis, resim, tiyatro ne varsa...
