Bak kardaş, öleni de, yaşayanlar da orada. Ama boş ver, sen öyle yolcu olki dünya azığın olsun, yangının değil.
Dostum kim sevmez o kahveyi ki? Hele birde soğuk varsa dışarıda ve cama vuruyorsa tık tık o damlacık ve sende varsan cam kenarında. Olmaz mı kahve bambaşka olmaz mı?
Sen sevdiklerine iyi bak, vefasızca aşk bile yorulur. Sen etrafını tanı, daha tanıyamamışsın. Allah önce hayırlı evlat, aile versin insana. Cünkü bedenin, hayrı, iyiliğin vede merhametin yükünü hep ayaklar taşır, ruhun yükü varsada ezik olur yürekler.
İnsan nehir misali, derinliğinde ne saklar bilinmez, ne fırtına, acı var bilinmez.
Onlar sessiz olur ve acıları ile giderler dünyamızdan.
Herkes arkadaş olsada dost bambaşka.
Senle yalandan yürüyene dost deme, düştüğünde el var mı sana ona bak. Yürek diyorum heyy. Ne garip yer hemi, ölesiye, yaşayanın hep orda. Sen boş ver, öyle yolcu olki dünya azığın olsun, yazdığın değil.
