Eğer işinizi seviyorsanız siz sadece işinize odaklanmış o işi kimseye eğilmeden yapan değersiniz demek.
Eğer bu spor dünyasında, bir kulüpte yapma adına kararlı iseniz, birine değil bir camiaya onurlu, dimdik, eğilmeden işinizi yapmak tek işiniz.
O verilen üç beş alın terinizin hakkı,verdiğiniz emekte, terde.
Toptan gelmemiş, ama parası ile hizmeti saygı ile yapana yürek verin, ama bilmediği işte bilmişlik edenin karşısında aman sessiz olayım, işimi keybetmeyeyim diye, eğer size bilmediği bu konuda akıl veren tiplere he derseniz, ihanette olursunuz.
Spor adamlarına yön vermek isteyen yönlerini bilmeyen bazı kişileri bırakın çok dinlemeyin,onlar bilmedikleri alanda bilim kurgu yapayım derdinde olan, az olsada can acıtan kişiler ki 50 yıllık spor kulüp ikileminde 3- 5’te olsa yaşadım.
Bugün ne, kim bilmiyorum bir kaç yıldır uzak olduğum alan.
Burada eğer kulüplere hizmeti aşk bilen spor insanları her olumlu, yada olumsuz oluşa karşı, omuzuna içinde yürek, bilgi, kararlılık, iyi niyet, asalet, alın teri torbanızı asın bir gözüne gururunuzu, bir gözüne adaletinizi asın ve her gün işinize, sporcularınıza, alın teri akıttığınız alana öyle gidin.
Ve yaptığınız o gençler ile olan her saatiniz size takılan asaletiniz olsun hocalar.
Üç beş kişide olsa bu bilmediği alanda idareci olmuşların, az olsada o kişilerin kibirli bakışlarına o kutsal teknik adam mesleğini ezdirme yeter.
Teknik adamlık, hocalık kolay kazanımlar değil.
Esas olan birilerine eğilipte biat değil, insana yakışır şekilde onuru ile işini mükemmel yapmak, gururla o camiada arkasında kapı bırakıp ayrılmak sonunda.
Keşke idarecilerin çoğunun spordan geçmişi olsa, yada kırdıkları şeyin cam değil insan olduğunu bilse azda olsa birileri.
Teknik adam olmak yetişmek hiç kolay değil.
Kulüpler kimseye tapulu yer değil, onlar gelir giderde kalan önemli, ya izi kalır kalplerde yada yarası. Asıl mesele onurlu, başın dik geldiğin spor mabedinden, başın dik onurla çıkabilmen.
Sen o diplomayı kolay kazanmış değilsin ki.
