İnsanlar eğilse ne olur, eğilmese ne olur be, eğer para insanlığın önünde olmuş ise ona kimse yardım edemez. Allah’tan başka.
Bu il bizim gençliğimiz , ergenliğimiz, evliliğimiz, baba oluşumuz, işimiz, sokaktaki duruşumuz, nefretimiz, sevgimiz ve ben Allah’ım şahit hiç eğilmedim, ama işini bu ilde dürüst yapanlara da saygım boyumu aştı.
Bu il beni bende bu güzel insanları bilirim, çoğunu da tanırım, her kapıdan geçerdiniz insanlık elbisesini çıkarınca menfaat için, tıklasam ben bazı şeyleri bana ayıp olur, Allah’ın bildiğini ifşa günah.
O makamda olan insanları hiç rahatsız etmedim. Belki yılda 1 kez gittim sevdiğim insanlara.
Seveni bizi severim, iki yüzlü insanlarad a tahammülüm yok.
Bizi soranı sorarım, ama bir yerdeyim diye bukelamunca kendini bile makamda unutanları ise asla.
Bizde unuturuz, o makamlar gelip geçer herkes ordan gider ama o caddelere bırakacağı yüzü ve bakışı olmaz. Her doğru her yerde denmez, her söylenen de doğru olmaz.
O yüzden bir şeyi hak etmiyorsan isteme, doğru değilse yapma, gerçek değilse yapma, diyeceğini deme ve bilmiyorsan sus. İnsan sansın seni el alem. Aslında aş senin, ekmek senin, ama yiyen onlar. Sahip çıkın, asıl sensin ve asıl olmayanlara ise saltanat sunuyorsunuz.. Haklı onlar.
