Dost sandığın birinin yalanına inandık diye aptal olmayız da, en azından bu ne safmış derler, birilerine dedikleri gibi şerefsiz demezler he mi?
Bu hayatta birilerine dahil olmak değil adamlık, bir duruşu olan adamlara denir, bu spor alemi içinde ne olursa olsun o beden adamsa adam cudamsa cudamdır.
Ben 1983’ten beri bu spor alemi içinde oldum hep,1983’te içine girdiğim mor ve beyaz kulüp binasında kimlerle anım yok ki, kalanlara kucak dolusu selam saygı, ölmüşler duam göz yaşım..
Oradaki insanlar ve bu Orduspor medresesinden aldığım spora bakış ve dersler bana yedi ceddime yeterde artar bile.
O günden kalan canlara saygı selam, ölenlere de duam, rabbim onlara cennet elbisesi nasip eyleye.
Sizce gülmek bu spor aleminde acıları örtmek için mi? Yoksa bu alem içinde her gülen mutlumu sanırsın ?
Biz bu alemin yalanına inandık, sevdik diye aptal olmadık ,en azından arkamızdan saftır derler de, asla bu sporun içinde diye Şerefsiz diyemezler, yüzlerce insana, gence, gündüz gece, sıcak soğuklarda dokundu bu eller, Orduspor alemine yürek koyan değerlere... Bence ben kötülük mü ettim, okuyan oynayan, toplumla bütünleşen, insan tanıyan bu gençlere?
