Size yeter mi hiç sevgi cümleleri, Sen artık tek başınasın bir bak! Ama ülkemin gençliği size bir eğitimci olarak kaygım da çok. İçimdeki korku ise anlatılmaz. Oysa ben çocuk, sensin derken, samimi idim. Aslında neleri hayal etmiştim bilsen, çocuk neler düşünüyorum bilsen. Sana hiç sönmeyecek bir güneş, bir yudum sabrı, sevgi dağını. Çocuk sen çiçeğe yaslanmış dal gibisin sen, o gülüşün akan göz yaşların, ananın hasret bakışları, ve yarın yaşa denilen günlerin. Bunlar yapılmaz, anlatılmaz be çocuk. Onları yukarıya yapar yapsa. Duygunu, hayalini yukarıya yaz be çocuk.
Duygu ve sen.
Seni hayata başlayan hayallerin, çocuk bizlere yarın olacak en büyük köprü sensin. Yarınımız, geleceğimiz, güzel günlerimizsin.
Sevgili, evlat. O yüreğin ölmesin, hayallerin ölmesin .Sizde ölürseniz çocuk bizler ve ülke ölür bil.
Ne olur o mirası, Atatürk kokulu yüreğinle geleceğe inat, bu ülkeye hain olmuşlara inat, kirli olmuşlara inat, adı ülke olan bu Türkiye’m de çocukları her daim yasat Rabbim.
