Derizya ne felsefe, ne sanatı, bilgisi, yada yolu? Felsefede tarih boyunca kendini ifade etmek isteyen biz insanın bu yoldaki çabası. Edebiyatta kültürde felsefede bu koşan ayakların beyinlerin ürünü.
O yüzden yapma bu ilde, makamında iyi iş yap. Adına ne deniyorsa oradaki verilen yolu takip et.
Ordu burası, ilim gözüm canım, sevdam, şimdi bak karanlık çöküyor, bende ise her gün yüreğime akan ölü suların yalnızlığında ki yaşlılık hallerim.
Kara saçlı Azrailin ayak sesleri. Sen gitme karşılamaya o gelir bir an ansızın yanına.
Ben babamı, emmimi, halamı, teyzemi hatırlarım, kuzenlerimi de, sıcak soğuk günlerinde Ordu’mun. Ekmek basit değil, alsana hiç. Hele amaç çocuklarsa hiç değil. O yüzden baba, ana, cici ana olmak kolay hiç değil. Yürek ister, sevgi ister, işte onları o sabırla ciddiyetle bilirim 8 yaşımdan beri.
Şimdi geçmeyen şey ne zaman geçer? Geçsede gelecek göz yaşı yalnızlık. Bakın günahlarımız altın keselerde, ömür mü yaşam mı, dalga mı geçiyorsun bizle?
Hazırlarımızı imlikten süzdük,ağladık. Korkumuz kaçmış yüreğimizden.
Bakın kütükte su, çiçekte bal, menekşede arı, gökte yağmur, bizbulut olmuşuz da,etrafımız kayıp olmuş....
Ordu nerdesin, başımızdakiler ile huuuuuuu!
