Bazen hiç bitmeyen sorunlar her alanda yağmur, sel, fırtına olur, vede bize yağar.
Unutmayın o masmavi, rengarenk gökkuşağı her daim tertemiz akan gözyaşları sonucu ortaya çıkar.
Keşke insanlık yoksula, garibe maddi ve manevi yakın olsa.
Keşke çocuk yaştaki kızlara musallat olan namussuzlar, arsızlara da, kul hakkımızı muz gibi yiyen pisliklerede karşı olabilseydi bu sistem.
Bir de ülkemde güven kayıp oldu ise düşünce orada biter.
Ben güvenmemeyi en çok arkadaş sandıklarımdan öğrendim. Asla verdiğin söz kadar hiç olma, o sözün arkasında her daim olan ol, hayat zor değilde insanlar şereflerini kayıp etmiş.
Herkes yüreğinde yaşar yarınını, ne senin derdin ne onun sıkıntısı üzer onu, ne de başkalarının yazı ısıtır yüreğini.
Bazen severiz ama yorulduğumuz için gideriz.
insan dostuna düğüm değil çözüm olmalı, dert olmamalı yoldaş, gardaş, sırdaş olmalı.
Şu son cümlem be hayat, sen bana bir yazı gibisin ne silebilirim nede buruşturup atabiliyorum.
Hayallerimiz niye, hep niye yarım kalıyor?
