Kimselerin cevap bile veremediği en zor soru. İçin yanar bakınca sokağa, üşür bedenin, yüreğin yanar, sen yine de gülersin. Çok özlersin sevdiğini, göremez, o ne dediklerinde ise önüne bakıp kısık sesle AŞK dersin.
Ben doğru ne ise onu yazarım, hiç bir konu için tartışmam, doğru benim doğrum, belki de yanlışım. Kimseden akıllı olduğumu da demem. Yarışmam. Kimselerden asla akıllı, güzel, iyi, becerikliyim demem.
Kibrim olmaz.
İyiki Türkiye, Cumhuriyet iyiki Atatürk. O bize her daim ışık, rehber. Ha nasip ne ise o bize. Bu dünya bir hoş bir acı çeker. Dedimya aşk bir cümle. Allah’ı hissetmediğin her an sen, insanlığından çıkıyorsun demektir.
Bende bu ilde önce Vali’mizden, sonra başkanlardan, samimiyet içinde her ferdi ayırt etmeden, trip atmadan, küçümsemeden insan olan o bedene, ayırmadan destek olmalarını.
Bu ilde herkes her şey oluyor da makamlarda istisnalar hariç valla en zor İnsan olunmuyor.
