Şükür ki bizde insanız, her insanoğlu gibi küçük de olsa hatamız olacak, yanlışımız da, dost ise uyaracak, yanındaki dost ise. Sevenlere layık olmak da zor.
Bunun yanında dost bildiğim kişilerin, satması, yalanı, talanı olursa o işte çok korkunç. Bu tipler var mı var, Allah belalarını versin.
En önemlisi, bu ilde yaşamımda 50 yıldır adisini de, adamını da yavşa...nıda, ib....sinide, kah....nide bize yaşayarak öğrettiler.
Nefret etmedim, kırılsamda ah etmedim, kimseye bedduada etmedim, eşi evlatları var diye.
Kimseden ah da almadım, ama defter kapandı ise günah sevap bizden gittiler. Delikanlı akşam koltuğu altında evine helal ekmek götürendir. Ona ADAM denir, haramzadelere adamlık ağır olur, değil mi?
Adamı kul diye severim, hak ederse yüreğine atlas halı sererim dost diye, ama yürekleri kırıpta bir ortamda, onlar asla kırdığın o elleri sıkamazsın da yükses sesle söylerim.
Bugünlerde garibi, yoksulu herkes itiyor, kırıyor, incitiyor. Sonrada tekmelenen, çaresizce o pimpis ayağı öpüyor.
Kuru ekmek yede, haram yeme, öpmeeeeeee.
Dil yarası marabalık bıçaktan fazla yürek keser.
Aklı namussuzlıkta olanın, adamlıkları yer altıdır.
Sen ‘ASLAN’ı ‘KÖPEK’le gezerken gördün mü?
İşte çokları o haramı çok yemiş doymuyorsa, yazık ölüm bugün yarın.
Birde sorsan başım dik alnım açık demez mi?
Şerefi kaybedene gökler bile kusarken insan balgam atmış çok mu? Çıkarı için arkadaşlarını satanlar bile yazılmayı hak etmiyor. Çıkarı için satanlar.
Bizde susarız, son söz alın yazımız. Sakın yetim hakkı, göz yaşı, yürek yarası yeme.
Özün doğru ise sözün de asla kötü bir şey olmaz. Dimdik yürü.
