Sanıyorsun ki bu hayat senin, halbuki emanetçisin. Hayatta kalış süren bir nefeslik. Gün gelecek vade dolunca bir nefes alıp veremeyecek ya da verip alamayacaksın. Canın da dahil hiçbir şeyin sahibi değilsin. Sadece bir süre kullanacak emanetçisin.
Hayat ne garip değil mi? ölüm aklımıza gelmez ama gece yatınca yastığın altında, sabah kalkınca da burnunun ucunda. Hay haylar ve vayvaylarla aldığın ve verdiğin nefesler senden belki de şikayetçi olacak.
Son bir ay için de birisi öz kardeşim olmak üzere bir kısmı akrabam bir kısmı ise çok yakın tanıdıklarım olmak üzere altı insanı ebediyete yolculadık. Nasihat isteyenlere Hz. Peygamber (SAV) bir meftayı göstererk " Ölümden büyük nasihat yok" demiş ama onu anlayacak akıl olması gerekir ki nasihat alalım.
Şu an yaşıyorsan yaşadığın anın değerini bil ve çarçur etme. Gideceğin yere hazırlıkla meşgul ol. Orada hayatta kazandığın maddi etiketlerin hiç bir anlamı yok. Giderken herkese aynı muamele yapılıyor. Dünyay geldiğin zaman sarıldığın gibi bir beze sarılıyor bu defa beşiğe değilde tabuta yatırılıyorsun. senden geriye yaptığın güzellikler ya da kötülükler kalıyor.
Onlarda seninle amelin olarak mezara gidiyor ve onların hesabını veriyorsun unutma!
Yaptıklarını gözden geçir ve gideceğin yere neler götürdüğünü kontrol et. Yarın çok geç olabilir. Bu gün hayatta olup da yarın cenaze namazı kılınan bir sürü insanın olduğunu aklından çıkarma!
