İki maç zengin fakir mahalle maçı gibi..
İlk gün arkasında güçlü bir Şükrü Bodur ve idarecileri ile finali garanti eden, iyi transferleri ile ve Şükrü beyin tecrübeleri ile yapılan kaliteli oyuncular ile final diyen 52 Orduspor Futbol takımı, bugün de neden gitti neden bir gencin omuzlarına yüklendi bunca yük dediğimiz o forma içinde oynamış Savaş başkanla yol arkadaşlığı yapmış güzel kardeşimin madden olan yükü..
Maçta belki o talihsiz ilk gol yenilmese, hata olmasa, golsüz devam edebilse idi Orduspor 1967 belki ikinci finalist olabilirdi.
Bu ilde ahde vefa ölmüş, bu kardeşimiz, Savaş başkandan aldığı emaneti bu finale kadar taşıdı. Finale kalsa idi korkunç müthiş olurdu kalecimiz o hatası ile birlikte denge kayıp oldu, o dengeyi sağlayacak liderin olmaması bu sonu getirdi.
Başkan yüreğinden öperim, idareci canları da. Kısmet bu kadarsa yoksa bir tenecik lokma olmuyor.
52 0rdusporla yürüyelim şimdi Ordu. Onu yukarılara taşıyalım, omuzlarımızda, Orduspor bu ilin adı, ruhu, geçmişi, sevdası... He mi?
