Çok şükür ömrü olana bir mübarek Ramazan daha misafir oldu. Misafir kelimesini özellikle kullanıyorum. Kalıcı değil gidici çünkü. Kıymetini bilmek ve ona göre davranmak gerek misafire. Yolcu ederken misafiri keşkelerle değil, iyikilerle yolcu etmek gerek.
Ne zaman bir ortamda Ramazan muhabbeti açılsa, herkes nerde o eski Ramazanlar deyiverir genellikle. Bunu genci de, orta yaşlısı da, ihtiyarı da söyler. Aslında geçmiş değil her Ramazan güzel hakkıyla idrak edene.
Neden hep eskiye, geçmişe özlem duyarız acaba. Yapabildiklerimiz mi geçmişi değerli kılan yapamadıklarımız, zamanını geçirdiklerimiz mi yoksa? Bugün de yarının geçmişi olacak ve biz yine geçmişe özlem duyacağız büyük ihtimal.
Aslında her an çok kıymetli. Yaşadığımız anın geçmişten çok daha değerli olduğunun idrakinde olmalıyız. Geçmişi hatırlamak, hatalarımızdan ders almak güzellikleri örnek almak pekiştirmek elbette güzel ancak; geçmişe takılıp kalmamak da gerek.
Kendi çocukluğumuzun güzelliklerini unutamazken, büyüklerimizin bizimle geçirdiği vakitleri hayırla yâd ederken, yavrularımızla ne kadar ilgileniyoruz. Onların hatıralarında nasıl bir iz bırakıyoruz düşünmemiz gerek. İşten eve geldiğimizde teknolojik aletlerden evladımıza vakit kalıyor mu acaba. Gözlerimizin önünde her gün biraz daha büyürken hakkı olan vakti onlara ayırmaz isek yarın onlardan hangi hakla anne babasına vakit ayırmasını bekleyeceğiz.
Netice itibari ile dostlar ömür durdurulamaz bir hızla geçerken sevdiklerimize vakit ayıralım. Yavrularımızı anne baba sevgisiyle büyütelim ki ilerde anne baba değeri bilsinler. Ne güzel günlerdi babacığım - anneciğim geçen ramazan şöyle yapmıştık, böyle yapmıştık dedirtebilmişsek olmuş demektir kanaatimce.
Sevdiklerimizle bihakkın idrak edebildiğimiz nice Ramazanlara ve güzel günlere inşaallah
…………………………………….
ZORUNLU OLMASIN PEKİ, NASIL OLSUN?
Geçen hafta söz verdiğimiz için bu yazıyı özet bir şekilde geçeceğiz. Kısmetse ilerde bir yazı daha yazarız konu ile ilgili olarak.
Okul öncesi eğitim ücretsiz ve isteğe bağlı ve en fazla iki yıl olmalıdır. Bu çağda çocuklarımızı etkinliğe boğmak, sınıf öğretmenlerinin işlerini yapmak yerine davranış kazandırma, birlikte yaşama, saygı, sevgi, hoşgörü vb. değerler işlenerek davranışa dönüştürmelidir.
İlkokul zorunlu ve dört yıl olarak devam etmeli. Anaokulunda temeli atılan milli manevi değerler artırılarak işlenmeli ve öğrencinin iyi bir insan olması adına tüm çaba sarf edilmeli. Temel eğitim konuları öğrenciye sınav kaygısı ve kıyaslamaya gidilmeksizin verilmeli. İlkokul sonunda öğrenci bir üst öğrenime tavsiye niteliğinde yönlendirilmelidir.
Ortaokul 2+2 yıl şeklinde olmalı ilk iki yıl zorunlu, sonraki iki yıl isteğe bağlı olmalıdır. Yani zorunlu eğitim 6 yıl olmalıdır en fazla.
7. sınıftan itibaren öğrenci meslek ortaokuluna ve devamında meslek lisesine devam eder. Meslek ortaokuluna devam eden öğrenciler kültür derslerinden sınava tabi tutulmaz.
9. sınıftan (Lise 1) itibaren öğrenci devam ettiği lise türüne göre eğitim alırken seçtiği bölüm, alan/daldan gördüğü dersleri haricindeki derslerden, dersi ve sınıfı geçebilmesi için devam zorunlu olmakla birlikte sınava tabi tutulmaz. Özetle çocuk sayısalcı ise sayısaldan sözelci ise sözel derslerden meslekçi ise meslek derslerinden sınava tabi tutulur. Diğer dersleri görür ancak ders geçme kaygısı yaşamaz.
Disiplin kurulu bilhassa 7. Sınıftan itibaren sınıf ortamı, okul düzenini bozan, öğrenci vakarına yakışmayan davranışta bulunan, öğretmenlerine ve arkadaşlarına karşı saygısız ve kaba davranan öğrenciyi açık öğretime yönlendirme konusunda yetkili olmalıdır.
Okulların ders süreleri kısaltılmalıdır. Öğrencilerin okuldan sonra ailesine, arkadaşlarına ya da sosyal, sportif ve kültürel faaliyetlere zamanı olmalıdır. Bence anaokulu ve ilkokul günlük 4 saat, ortaokul 5 saat, lisede 6 saat olmalıdır. Dersler öğlende bitmeli bahsettiğim faaliyetler için öğleden sonra öğrenciye vakit kalmalıdır.
İyi insan yetiştirme eğitim sistemimizin 1. Ve en önemli amacı olmalıdır. Özetin özetini yazmaya gayret ettim. Anlaşılmak ümidiyle,
Selam ve dua ile kalın sağlıcakla…
