Yalan dostluklar iki yüzlülük,arkadan başka yüzüne başka konuşmalar, hiç ama hiç iyi davranış değil.
Ben asla beni boğsalar yalan konuşmam, sonu ne olursa olsun. Ben kendi adıma o kadar çok şeyi yaşadım ki, inanın değer verdiklerine konuşulan yalanlar, aramızı bozmak için anlatılan kaytırı guppak işler, ben takımın, başkanı ikinci başkanı, futbol sorumlusu değilim, ben onca insanın içinde ordaki idarecilerden biri, yetkisi olmayan, bana olan, başkanla aramızı bozmak için uğraşan kim diyorum ama kimse diyemiyorum.. Babamızın mirası mı kulüp diyorum, bugün var yakın yollarız. Ben sadece 4 yıl burda kulüp başkanı ile, yarın biri başkan olur kulüpler kimseye baki değil, bizlerede.
Bugün 52 Orduspor’un tribünlerinde olması gereken ama olmayan insan, baba, ana, evlat, öğrenci, esnaf, iş adamları ve bayan taraftar. Bu konuda 52 şanslı da niye yok tribün.. Olgun Alp iyi öğretmen, okulundaki gençlik maçlar için bir iki okulla olamaz mı idi? Yada iş adamı kardeşlerimiz 4 arkadaşla gelemez mi idi?
Peki kaç idareci alt yapıya evlatları ile 4 kişi getirdi ki çok önemli bu adımlar.
O yüzden idarecilik çok kutsal özveri gereken işler. Önce evlatları yeğenleri sonra okullar ve değerli öğrenciler, bayanlar.... İlla alt yapı.
