Aşağıdaki anekdotu okuyunca, insan olmanın ne demek olduğunu ve insan olanın nasıl davranması gerektiğini bir kez daha anladım. İnsanlığımızın ve İslam’ın bize yüklediği bir misyon ve vizyon var. Ondan ne kadar uzaklaşırsak, özür dileyerek belirteyim ki; hayvanlığa o kadar yaklaşıyoruz. Bugün yaşadığımız sıkıntıların temelinde ne yazık ki fıtratımızdan uzaklaşmamız yatıyor.
Ne kadar dünyevileşiyorsak o kadar da bencilleşiyor ve çıkarlarımızdan başka bir şeyi düşünmez oluyor ve her şeye bu açıdan bakıyoruz. Ben varsam her şey var ben yoksam hiçbir şey yok modundayız.
Eğer empati yapamıyorsanız, başkalarını kendi yerinize koyamıyorsanız, kendinize yapılmasını istemediğiniz bir şeyi başkalarına yapabiliyorsanız o zaman insan olup olmadığınızı sorgulamanız gerekir.
Belki maddi anlamda imkanlarınız kısıtlı olabilir, başkalarına yardım yapacak durumunuz da olmayabilir ama hiç değilse tebessüm de edemiyor musunuz, bunu yapmak bile sadakadır unutmayalım.
Sözü uzatmaya gerek yok bunu yapabilecek aramızda kaç babayiğit var ona bakmak lazım. Siz yapabilir misiniz? Ben kendimde bu herifliği göremiyorum açıkçası. Hikaye bu:
“Ben lokantada oturmuşken telefonla konuşan bir adam birden sevinç çığlıkları atmaya başladı.
Konuşmasını bitirdikten sonra garsona:
-Burada olanlara hepsine benden pilav üstü kebap ver! 18 yıl aradan sonra baba olacağım!
Birkaç gün sonra aynı adamı sinemaya giderken elinde 3-4 yaşında bir çocukla bilet kuyruğunda gördüm.
Çocuk ona baba diyordu.
Adamın yanına gidip o günkü işinin hikmetini sordum.
Adam utana sıkıla olayı anlattı.
-O gün yan masada yaşlı bir çift vardı. Yaşlı kadın menüye baktıktan sonra eşine: 'keşke bugün pilav üstü kebap yiyebilsek' dedi. Kocası da hanımının yanında utanarak ancak çorba alacak paralarının olduğunu söyledi.
Bunu duyunca üstüme kaynar su dökülür gibi oldu. Bende o yapmacık telefon konuşmasıyla onlara pilav üstü kebap almak istedim.
Ben adama:
-Peki niye herkese yemek verdin?
Adam ciddileşerek:
-Ben bütün malımın gitmesine razıyım ama bir insanın izzeti nefsinin rencide olmasına razı değilim. Eğer o yaşlı adama açıktan yardım etseydim hanımına karşı çok mahcup olacaktı. Ondan dolayı öyle yaptım!..”
Siz ne yapardınız?
