Arkadaşlar sokaklarda, gecekondularda, garibim, yoksulum yıl 2022, yok diyen olursa onu insan görmem.
Ben eğitimciyim, ömrüm insanla geçti, Beymen, Vakko yada bit pazarından giymiş benim için farketmez, yüreği değerli, üstündeki libası değil.
Geceleri açlıktan uyumayan insanlar, evinde gözyaşı ile okula gidemeyen korkusu olan çocukların yorgan altında hıçkırıkları var, hor görmeyin. Ya açlığı gelsin aklınıza ya onların yanan canları. Ben sokakta el açmış her ele az çok bir lira koydum, kim ne bilinmez. Onların derdine üzülecek kadar insanız.
Bizim de hayalimiz var bir gülüşte bir göz yaşında.
Biz bir hayatın fragmanını çekenleriz. O öyle değil dediğim insanlardan utanır oldum. O makamlar o insanlara ne ettide onları kaybettik?
Ne olursa olsun, şerefli, namuslu, güvenilir, dost olsun onunla yürü. Bazıları bana bozuluyor, ne yapayım ucuz insanla mı olayım. Çabuk bozuluyor onlar.
En ağır yük iyi niyet ve iyilik. Karşılığı harp ihanet, nankörlük. Herkes şairdir az çok, deftere yazar şiir olur, içine atar dert olur.
Senden bir tane daha yok. Sağlam ol. Uyusam rüyam kandırıyor uyumasam insan denen iki bacaklı.
Cam gibi insandım, biraz şişeler pırıl pırıl edecektim, onlar taş atıp beni kırmayı seçtiler. Hasret var, ömür boyu süren, yine eksik olur bir yanı.
Küskünlüğümüz hayata, asla içinde 5 para etmezler değil. Para bana ne yapar, sadece giydiklerimi değiştirir. Karakteri mi asla.
Ben iyiyim şükür. Beni anlayan benle hep oldu. Bak dost seni anlamayana yol ver gitsin. Sevmeyene fedakar olma, o yaşasın diye de sen yaşarken ölme.
