Siz istiyorsunuz ki eskiler, bataklıkta unuttuğunuz o spor bu insanlarca bataklığınızın hoppadak gül bahçesi olsun, dikim yok, altyapı yok, sulama yok hokus pokus he mi? Ve bir Şimşek bir Bodur gelsin gül bahçesi etsin, parasını zamanını harcasın birileride elli para vermeden otursunlar şeref tribünde.
1967 bugün 2022 kaç yılın batağını yeniden gül bahçesi yapmaya başlamışlar, diğer hazırcılar da ayaklarını uzatıp tribünlerde olsun he mi?
Yanında olmaktan kaçanlar, yıllarca uzak olup sırt dönenler, koşarak ona sarılmayı beceremediğin renge bu ilde iki insan sahip çıkmış ise, siz uzak durun dokunmayın, gidin koltuklarınızda oturun, camdan Ordu için ne yapmadık bu gençlik için neden bir adım atamadıklarınız ile oturun yerinizde.
Sakın o takımlara bir sezonluk bahar dersin bakarsın ki, koca bir sessizlik kalır da dokunma!
Herkesin bu ilde mor ve beyaz penceresi var kalbi gibi. Kimin öfkesi, yada kavgası birinin nefreti, kiminin aşkı, sevgisi, merhameti, yad kavgası.
Dokun ma!
Spor kendisine değer vermeyeni iter, anlamayanın bir saniyesini ayırmaz. Bu takımlara uzanmış ellerin yanında olun. O ellerde bir alın teri, bir emek var, yada binlerce yüreğin duası, çocuğun geleceği, altyapısı var.
Bakın!
Her insanla spor aleminde olunmaz, bir iş yaplmaz, yola çıkılacak insan başka, dertleşilecek kişi bam başka.
