GİDOSK (Giresun Doğa Sporları Kulübü) olarah düzenlediğimiz bir doğa yürüyüşü etabını daha gerçekleştiridik. Bu yürüyüşe doğa yürüyüşlerinin yaygınlaşması ve rotaların oluşmasında büyük emeği olan hocamız ve sınıf arkadaşım Faik KARAKILIÇ'ı anma yürüyüşü adını vermek suretiyle iki yıl önce aramızdan ayrılışının ikinci yılında onu da anmış olduk. Mekanı cennet olsun inşallah.
GİDOSK ekibi ve katılımcılar Giresun Belediye Meydanında toplandı ve saat 7.40 civarında araçlarımız Kümbet istikametine doğru yola çıktı. Yol güzergahi üzerinde bulunan arkadaşlarımızı alıp ekip tamamlanınca yola revan olduk. İlk durağımız her zaman olduğu gibi Dereli ilçemiz oldu. Burada verdiğimiz yarım saatlik çay, çorba molasından sonra ver elini Kümbet dedik.
Kümbbete vardığımızda saatlerimiz 9.40'ı gösteriyordu. Araçlardan indik, sırt çantalarımızı girindik ve yürüyüşe kalablık bir ekiple başladık. Kırk sekiz kişilik ekibimizle önce Aymaç Yaylasına ulaşıp, boydan boya geçince Kurtulmuş Obasına vardık. Oba girişinde ekibin geride kalanlarını beklemek için bir on dakikalık istirahat ve yola devam.
Bir sonraki hedefimiz Şahinkaya Kalesi. Hakkında çok fazla bir bilgi olmamasına ve yerinde çok az bir sur kalıntısı olmasına rağmen bulunduğu yer itibarı ile ilginç bir ören yeri. Çevreye hakim bir tepe üzerinde kurulmuş ve büyük bir ihtimalle bir karakol. Çevre güvenliği ve kervan yollarının görünmesi ve korunması için güzel bir mevki. Bulunduğu yer tamamen orman içi.
Kalenin bulunduğu yerden orman içi bir yolla devam ediyoruz, artık tırmanma sona eriyor ve Yeşilvadi Köyünün tepesinde yer alan sık bir orman örtüsü ile kaplı eğimli yoldan aşağıya doğru iniyoruz. Eğim oldukça fazla, inerken dizleriniz alarm vermeye başlıyor. Biz yaştakileirn en büyük sorunu kendini hissettiriyor.
Çok güzel bir orman ama içi berbat. Kesim yapılmış, ağaçların kabukları soyulmuş ve gelişi güzel bırakılmış, ormanın tabanı rezil bir halde. Ayrıca kütüklerin işe yarayan kısınmları alınmış kalan dal ve gövde parçaları orman içinde rezil bir şekilde bırakılmış. Yürümek merasime tabi. Patika yoldan zorla ilerliyoruz. Bir taraftan eğim bir taraftan orman zeminindeki malzemeler oldukça zorluyor. Halbuki bunlar ya yakacak olarak ya da başka amaçlarla kullanılmak suretiyle hem ekonomiye kazandırılır hemde orman içi temizlenmiş olur.
Nihayet orman sona eriyor ve hemen düzlükteki çayırda öğle yemeği molası veriyoruz. Herkes nevalelelerini ortaya koyuyor kimde ne varsa grup grup yeniliyor ve mola bitimi yola devam.
Artık Yeşilvadi köyünün evleri görülmeye başlandı. Kıvrıla kıvrıla inen stabilize yoldan inmeye başlıyoruz. Nihayet virajlar vadi tabanında bitiyor. Bu arada hala ağaçlarda meyvelerin durduğunu ve ağaçların diplerinin meyvelerle dolu olduğunu görüyoruz. Değerlendirilmemiş ve boşa giden değerler.
Köyün camisinin bulunduğu alanda kısa bir mola ve yola devam. Artık son etaba geldik ve Sürmen Köyü sınrlarındayız. Bulunduğumuz yerden son noktayı görüyoruz. Sürmen Orman deposu. Epeyce yorulmuş olmamıza rağmen hedefi görmek bizi ümitlendiriyor ve son bir gayrete getiriyor.
Sürmen köyünün bitiminde yer alan ev sahiplerini görünce yayla pancarı almadan da olmaz. Rica ediyoruz onlar da bizi kırmıyor ve "tarla sizin istediğiniz kadar alabilirsiniz" diyorlar. Bizde çorbalik pancarımızı alıyoruz.
İlk defa böyle bir yüürüyüşe katılan arkadaşlarımız var. Onlarda böyle bir etkinliğe katıldıkları için memnuniyetlerini belirterek bundan sonra da katılmak istediklerini beyan ediyorlar.
Bir kez daha bu yürüyüşlerin başlamasına vesile olan eğitimci, doğa dostu, Giresun'da sevilen ve sayılan bir kardeşimiz olan Faik Karakılıç hocamızı ölüm yıl dönümünde yad etmenin onurunu ve onu kaybetmenin hüznünü yaşıyoruz. Önemli olan yaşamak değil, geride sizin güzelliklerle anılmanızı sağlayacak bir ömür sürmek. Faik Hocayı bir kez daha rahmetle anıyoruz.
Tek eksiğimiz kar yürüyüşü olarak planladığımız bu yürüyüşte Aralık ayının 25'i olmasına rağmen yaylalarda hala yeterli kar olmaması ve doyasıya kar çiğneyememek oldu galiba...
