Vaktiyle kredi kartları, süpermarketler yoktu… Bakkallarımız vardı… Güleç yüzlü esnaf bakkal amcalarımız vardı. Hani o bizim dönemin köy bakkallarını hatırlayanınız var mı? Hani o kendine has kokusunun olduğu... Hani o yağdan tuza, ekmekten peynire, helvadan tüpe ve deterjana kadar her şeyi alabildiğimiz o küçücük bakkalları... Her şeyi onlardan alırdık. Şimdi ise bakkallarımız yavaş yavaş azaldı ya da kapandı. Bakkallarımızın yerini marketler almaya başladı. Oysa gerek kent kültüründe gerekse kırsal kültürde yavaş yavaş yok olan bu değer bizler için oldukça önemli. Aslında hala mahalle ve sokaklarda bakkallar varsa onlardan almalı bazı şeyleri. Destek olmalı. Bu değerlerimizi korumalı sahip çıkmalıyız. Eskiden cüzdanında hiç parası bulunmayan müşteri bile günlük ihtiyacını bakkaldan karşılardı. Bakkalda veresiye alışkanlığı vardı. Herkes dar gelirli olduğu için bakkaldan aldığını taksit taksit ay sonunda öderdi. Ancak dönerdi aileler bu sayede. Rahmetli Kemal Sunal filmlerinde bakkalları çok güzel işledi. Zeytini bile tane ile alırdı ya aynen öyleydi. Şimdi ambalaja girdi tüm ürünler. O dönemde ambalaj yoktu. Her şey açıktaydı, tadarak alırdık. Her şeyin de en güzeli satılırdı. Açık olduğu için hijyenik değil dediler ama biz o dönemde açık ürünlerden hasta olup ölmedik. Sağlıcakla kalın…
Bugün, 23 Ocak 2026 Cuma
