Bakın 24 saat gözleyin çocukları, ben tam 20 gün aynı yerde oturdum her gün 1 saat izledim.
Sonra 1980’de başladığım Eyüplü Orta Okulundaki öğrenciler ile 2021 deki bugünkü melek çocuklara baktım. Aradan kaç yıl geçmiş çok fazla iyi olmalı derken çağının adı olmayan bir zaman diliminde öğrenci buldum, her şey farklı; giyim, kuşam, bakış, duruş ve en kötüsü davranış....
İşte bu bugün olmasa da, ilerde tedbir alınmazsa eğitimin çöktüğü, eğitim sitelerinden sonraki hayat buz çağı demek olmaz mı?
Kılık kıyafet, bakış duruş, sınıftaki oturuş, öğretmen anlatırken ki başka işler ile oluş, 2021 ben utanıyorum...
Bu Ordu’ya 1980 -2021’e kadar her gün eğitiminde sporunda ter vermiş biri olarak, evim dediğim o çatım çökmüş, üstüne yağan yağmuru, karı göremeyen nesille, okullarda elinden bir şey gelmeyen o muhterem öğretmenler var.
Kahvelerde 14- 15- 16- 20 yaş gençlik, duruş, hareket bakış, sevgi bile yerde, bu hale o insani aşk ne yapsın, bir köşede hıçkırıkta.
Güven yok, korku ailede çok, sokaklarda uyuşturucu, kumar, içki, sigara özenti olmuş.
Korku değil rezillik iş olmuş ve okulları sizler bu ilin büyük öncüsü olan basın olarak gözleyin. Okullar, öğrenciler asla bundan 50 yıl önceki çocuk, ebeveyn ilişkisine koşamamış, bence ülkemin, ilimin kurtuluşu bol bol okul bina yapmak değil, içindeki o değerlere eğitim denen en güzel mirası sunabilmek....
Öğretmen ve Öğrenci, en büyük milli takım oyuncusu ve hocalarıdır. Kıymet nerede!
