Bugün gelinen nokta bu değil ki, Ordu’da da ülkemde de, yüreksiz kalan, korkak duran idareciler, çaresiz belkide iş buldum, işsiz kalmayayım işimi yapayım gerisi bana ne diye sessiz teknik adamlar yetiştirdik. Alt yapısındaki oyuncusunu oynatmaya korkan, işimden olurum diye bana neler yapan, o kişiler yüzünden bitirdik il takımlarını, ülke takımlarını.
Yabancılara teslim ettik çimleri.
Sonuçta koca ülkemde olduğu gibi Ordu’mda bugün mevcut 3. Lig takımında bile Ordulu oyuncu yok.
Transferler, giden milyarlar, yok edilen var desinler diye kurulmuş alt yapılar.
Madem alt yapılardan sporcular oynatamıyorsunuz demekki teknik adamlara güveniniz yok. Bu 3. Lig’de ise niye o teknik adamlar alt yapınızda onları öyle küçümser hale koyuyorsunuz bu ilde?
Hepside 18 yaşında muhteşem Orduspor’da, il dışında oynamış efsanelerin elinden çıkmış oyunculara al bu formayı giyin diyen teknik adamda mı gelmez bu 52 Orduspor’a ya?
Bu teknik adamlar o mor beyazı kaç yaşında giydi, şimdi teknik adam olarak aslanlar gibi hoca olduğu evinde kendi çocuğuna al giy diyecek gücü yokmu da o formayı yetenekli gençlere fırlatıp atamıyorlar, bu neyin korkusu, giderim mi, git hiç olmazsa bunları o oynatıp kazanmıştı diye konuşur Ordu.
Kendi çocuklarını görmedi denmez transferlerdeki olumsuzlukları konuşmaz Ordu.
Biz bu yıllar içinde her Ordu teknik adamla 2 oyuncu kazanabilse idik ki bunu Orduspor’da yapabildik son dönemlerde sağolsun hocalarımızla, bu gün daha güçlü günde transfere giden milyarlara acıyorum. Kendi sporcumuza para yok, transfere var, alt yapı hocamıza para yok, kıytırık sporcuya milyarlar var ise orda idarecilikte, insanlıkta bitmiştir. Benim önceliğim Ordu, önceliğim benim takımımda, benim sporcum, o rengi kokuyu bilen benim oyuncum olmalı ki bu ilde bu renk yaşasın, bizim olanın sırtında....
ASLINDA
Ordu isterdi iki camia olmasın ve birleşilsin de, biri birini sanki yok sayıp yada nedendir küçümser olunca, adama derler ki bu ne? Bugün yanından kaçılmış, sahipsizleştitilmiş, çamura atılmış, hiç bir eski başkanların, bu camiadaki idarecilerin bile elini uzatmadığı Orduspor’a elini iki üç can arkadaşı ile uzatmış birini, hala küçümsemek, o harabeye dönmüş kulübü bugün cennete çeviren miski amber kokutan kişileri yokmuş sayan kşiler ile nasıl birleşme olur bilmem de, inşallah say büyüklerce olur, Orduspor diye bugün Ordu insanı onunla dolduruyorsa, taraftar olarak ona yürekten koşup bağırıyorsa o kulübü de başkanını da saygı ile alkışlayacak Ordu insanı.
Kolay mı eski kulübü bu kadar emekle yenilemek, emek vermek, bir yerden o adı alıp bugün BAL’da yaşatmak, transferlere rızkını harcamak, onca insana maaş verip evine ekmek aş aldırmak, kimse bugün arkasına kocaman Ordu’yu almış bir takıma ve onu bugün bu spor aleminde var olmasını sağlayan kişileri yok gibi asla göremez.
Ordu, Orduspor diye peşinden halkının gittiği yerde olmaktan, o takıma sahip çıkan kişiden memnunum diyor bugün, saygı duyacak herkes diyen taraftar ise ordaki son şey nokta olur.
67 Orduspor bu Ordulunun yüreğindeki Orduspor’udur, bunu diyen binlerce spor sever ise saygı duyacak bu il bu taraftara.
