Hayat balıkçılarının da dediği gibi bir Rastgele, değil mi ?
-Aslında bir gün herkese yolun sonu görünmeyecek mi ?
O yüzden kalpse, yıkıp dökme, sahibi sen değilsin.
Her şeye belki tahammül edersin hele hele bu ildeki bazı safralara, onlarda kendilerini bir vazgeçilmez fasulyenin nimet sanıyor olsada, ölümden sonra bakın kişiler unutuluyor. Onu bilse insan sadece Allah rızasına ekmek bandırıp yerdi insan. Allah rızası için , kötü anında yanında olana değr ver, çünkü iyi günde bütün yürekler insan dolu.
Ne yaparsan yap, ama kendinin mutluluğu için insan dost satma. Kalbini, elini sana uzanmış ele ne kadar veriyorsun, verdiğin kadar alırsın.
Ektiğin kadar biçersin. Delikanlı olan terk ettiği arkadaşı için arkasından konuşmaz, onunla bu ilde iyi kötü anılarımız yok mu ?
-Hiç bir şey insana kar kalmaz. Haram, talan, rüşvet, dehşet insan için, ah aldıysa sakın ölme, Ordu burası, bizde bu bu vefa vefasızlık, iyilik, kötülük ve değer nedir unutma.
Bazıları şiir, resim yapmayı sevmez, çünkü kalbi yarası yok.
Ama kırıkları çok. Sabır !
Devran döner, haksızlıklar döner, Mevlam gören, bilen.
-Ah yerde kalmaz.
Sen üzülme, umut yarının, Allah her daim senin ...
Bu ilde başı eğik olmayan tek şey dürüstlük ...
O yüzden makamlar servet eğer seni kirleten lanet ise;
işte o kötü !..
