Orda duvarda iki şey vardı; birinde başkomutan Atatürk, ikinci şeyin birinde Ey Türk Gençliği, diğerinde ise istiklal marşı. Gurur duyardım sınıfa girince 5 dakika onlara bakar dersi yapardım. Müthiş isimler vardı, Fevzi Karagöz gibi müdür, Lütfü Kahraman, Zafer Şenel, Ahmet Karagöz gibi, Ertuğrul Demirbaş, Osman Demir, İdris Nebi gibi yardımcılar ve müthiş kadro, "Mehmet Can, Hamdi İnan, Dursun Türkyılmaz, Tayyar Zavallı, Ahmet Özütemiz, Hasan Kahraman, Mevlit Çınar, Hayrettin Özbek, Feridun Özdemir, Ahmet Fevzi Okurer, Salih Efiloğlu, Talip can, İbrahim Yüksel baba, Necmettin Ergül, bugün gururla Ordu Üniversitesi rektörü Ali Akdoğan, Hacı Bekir Şahin, can ağbim Feridun Albayrak, Muhammed Erdoğan, Hamdi Özcan, Adil Koçak, Süleyman Top, I. Hakkı Hazinedar, Hüseyin Coşkun, Gönül Çelebi, Aynur Nasipbeyoğlu, Kezban Özdemir, Reşat Karataş, Zekai Turan, pinponcu Yalçın Ünal, Fahriye Efendioğlu, Ayşe Sağlam, Zeki Sezer Akkoç, Fatma Bayri, Hande Uzunömeroglu, Pakize Çoban,A h be Eyüp Kibar, Melek Çöl, Recep Yün, Hakkı Özkan, Mustafa Köksal, Ferah Keser , Ahmet Gül, Zihni Temiz, H.Melahat Emsan, Selami Ateş, Seyfettin Duman, Emine Gül Karaman, Gürdal Delice, Hamdi Özel, M. C. Kocamusaoğlu, Şinasi Tepe, Neşe Yüce, Osman Özer, Gelin Çebi, Mehmet Yıldız, Resul Özdemir, Nuri Kahraman bu kadro içinde onca yıl bu güzel okulun sınıfında, dersinde, oyununda, kaç insana nasip olur ki?
Bu yetip o kadroda ne mi yaptı, Almanca yaptı ve bu okulu 2 kez guruba taşıdı şampiyon ederek. Sizleri hiç unutmadı.
