Öyle gelip geçici heyecanların değil, akıl ve gücün başarısının devamlılığını sağlayan bir kuruluş. Ve görev alan herkesinde buradaki vazifesi, duruşu çok mühim.
1967’de saf, tertemiz duygular ile o halis tertemiz ayaklar ile yerli sporcular ile ithal olmayan isimler ile kurulmuş efsane ORDUSPOR. O gün tribünlerdeki o bacılar 2022’de şimdi nerede, binlerce taraftar nerede, sporu, Orduspor’u seven bacılar anneler nerede?
Her şey Orduspor diyen başkanlar, gece gündüz işimiz Orduspor diyen idareciler, usta, çırak ilişkileri, büyükleri dinleyen bizler şimdi neredeyiz?
Bugün modern odalarda, kalorifeli mekanlarda spor yok, eskiden sobası yanmış, odalarda, kırık dökük tahtalarda, yün malzeme forma içinde, çamur çorak sahalarda, büyükleri yenen, Avrupa kupası gören o büyük sporcular vardı da bugün, onca teknik adamla yüzlerce çocuklar bugün bu imkan içinde bir eli yağ da bir eli balda neden çıkmaz?
Ben o günü yaşamış, görmüş şanslı biriyim.
O kuruluşu yaşayan, başkan idareci olanları da.
Sporcu ağbilerimin, idareci büyüklerin fedarkallıklarını bu camiada 6 yıl bende idareci olarak gördüm.
Ordu Sporun bir geleneği, kültürü vardır. Forması çok değerli. Malzemesi, sporcuları ve PUANları da.
Bizim ağbilerimizin bu camiadaki fedakarlıkları çok. Emekleri saygıları yürekte her daim taraftar nezdinde.
Başbakanlık,dış işleri bakanlığımız Afganistan’ın kuruluş yılına Orduspor’u milli takım sıfatı ile yolladı, yakalarda AY-YILDIZ ile.
Bu takım ortadan ikiye bölünecek, o senin bu benim denecek renk değil. Orduspor’un 52 si, 67 si olmaz, olursa kocaman yazı ile insanların yüreğinde ki, ORDUSPOR’U olur.
Ordu sizi seviyor bir de bu konuya üzülüyor.
