Çocukluğunun en güzel yılında, en sevgiye koşman gerektiği anda bakıyorsun evinde bir mahşeri kalabalık ve hıçkırıklara ve 4 çocuk bir gencecik dul kalan anne...
Ve yaş 9, 8, 7 ve en küçüğü 4 yanında öksüz kalmışlardan biriyim, ben o gün dedim ki şimdi büyüdüm, ve arkamda dağ gibi bir cicianne yaslandıgım dağ oldu yaşamıma. Büyürken olgunlaşmama rehber.
Ama düşündüğüm bu değil, bende bu değilim. Ve tek mutlu olacağım yeri ararken düştüm bir spor dünyasının ortasına. O gün doğdu güneşim, o gün buldum cennetimi, o gençler ile kurduğum dünyamın güneşini.
Ve yanımdaki eşim,çocuklarım, torunlarım ailem ve bu ildeki yüreğimdeki dostlar.
Bugün canım burdayız ya yarın.... İşte mesele bu..
