Bırakın insanları o mor - beyazcı, bu mor - beyazcı diye kabuklarından soymayı da gelin bütünü olan o kocaman mor - beyaz ormana bakın.
Bakıyorum şimdi iki yerde küçük birer resim bu ilde mor ve beyazın eski gücünde olmasını, büyük harfle anılmasını istemeyen, eski büyük Orduspor’u istemeyen, Ordu’nun Orduspor’unu istemeyen, merkezinde Orduspor ol diyen, birlikten Orduspor doğar da olmasın da olan kesim var gibi.
Yine ligde 4 büyük kulübe kafa tutan o takımı istemeyen, o 4 büyüğe posta koyan Orduspor’u ise hayal etmekten uzak yürek, bence de hiç.
Bu kulübü spor fakirlerince yıllar öncesi borçlandırarak, birine mahkum etmek o birilerini düşünmem bugün bile nasıl bir adımdı diye yıllar sonra düşününce kahroluyorum .
Resmi ikiye bölüp bakmak ayıp değil mi diyenler bugün haksız mı?
Ordusporu seven o kişilerde iki yürekli bir takım olsun da değil ve bu takımlar birbirine yakın olması istenince bir itiş kakış hep bu ilde niye oldu.
Olmamalı bence, Orduspor bu ilin miras yedilerce bölünmüşlüğünü oynayacak rol modeli olmaz.
Orduspor bu, Orduspor şu değil. Hele bu ilin bütünündeki mor - beyaz yangını vede aşkı bu değil.
Bu ilin çok büyük ölçüde Orduspor’a sevdası bir kaç kişileri galiba rahatsız ediyor.
Hele takımda eskisi gibi 6 - 7 kişi kendi sporcusu, kendi çocuğunun olmasını, bu işi futbolcu olarak başarması birilerinin işine mi gelmiyor?
Acaba olursa Orduspor mu geliyor korkusu diyeceğim o kişiler aklımızdan bile geçmez bu ilde.
O, UEFA’da oynayan ligde ilk 4 olan bu muhteşem renk bir kesimi tekrar büyür de kocaman olur yada menfaat mi rahatsız ediyor gibi.
Ruh olarak 1967’ye dönülsün istemeyen mi olur demek bile utanç olur.
Yerli oyuncular en güçlü temel taşı olmuştu hep ve bütünlüğün resmi, iş insanı, taraftarı, erkeği bayanı ile kocaman bir mabet, Orduspor.
Hadi bir kaç kişinin ocu, bucu olsununu anladık, kış kışlığını, kuş kuşluğunu tabi ki yapacak da peki yerli o değerli başkan ve iş alemine ne oluyor?
Kimse şahsi ikbalini bu takımlar için harcar iken asla düşünmüyor da bir inat, siyasi olmayan inat, yada benimcilik ile olan çocukça didişme, ne kadar pahallı olursa olsun, iki başlılık, kocaman büyük resmi ortadan yırtıp atmak, parasal olarak, yürek olarak da kardeşi kardeşten ayırmak hoş mu bilemedim.
Aslında iki başlılığı isteyen yok da İNAT denen bir takım veri tabanının bu ile göstermek istemediği büyük resim....
Bizim resmimiz, aslı bizim, içindeki bizim, ruhu bizim Ordulunun Orduspor’u...
Herkesin yüreğindeki yangın. Niye söndürmezlerki?
