Kalbim çok kırık size, bilmem tamir olur mu?
Yoldan çakan azgınlar doğru yolu bulur mu?
Yusuf’un davetine uydu Yakup Peygamber,
Koyuldular yollara, bu ne büyük bir haber!
Yusuf büyük heyetle karşıladı onları,
Şükrederek Allah’a, hayır olsun sonları.
Anne-baba, kardeşler; önünde eğildiler,
Görmüş olduğun rüya, herhal buydu dediler.
Annesiyle babayı Yusuf bastı bağrına,
Kendine yapılanlar çok gitmişti ağrına.
Çok özel bir mekanda onlara hürmet etti,
Anne-baba hasreti sonunda böyle bitti.
Yusuf’ta olmadı hiç ne gurur ne de kibir,
Özleri çok sağlamdır, Allah onları bilir.
Canına kast edene, o hep iyilik yaptı,
İnsanlık alemine örnek tavır bıraktı.
Hiç bir günahlarını yüzlerine vurmadı,
Unutmuş gibi yaptı, üzerinde durmadı.
Örneklik kolay değil, her kula nasip olmaz,
Hatalı davrananlar, herhalde Yusuf olmaz.
Diyordu Nebi Yusuf, Rabbim bana lütfetti ,
Zindanlardan çıkarıp hürriyeti bahşetti.
Hikmetinden sorulmaz, sizi getirdi çölden,
Yeterki o istesin nehir çıkarır gölden.
Lanet olası şeytan giriverdi araya,
Lütfetti Yüce Rabbim, sultan yaptı saraya.
Her ne olursa olsun, kardeşleri severim,
Her birinin önüne sevgiden yol sererim.
Çok sabırlı davrandım, Mevlam bana güç verdi,
Hayal bile etmezken, önüme neler serdi.
Çeyrek asır yaşadı Yakup-Yusuf yan yana,
Anne ve kardeşlerle can kattılar o cana.
Bir Müslüman olarak al canımı Allah’ım,
İyilerin arasına sal canımı Allah’ım.
