Hata yapan kardeşler suçlarını bildiler,
Ey Yusuf! Sen ne yapsan bize haktır dediler.
İşte biz de insanız, hem kandan hem de tenden,
Bakamayız yüzüne, utanıyoruz senden.
Yusuf merhamet etti, bu gün kınama yoktur,
Günah büyük olsa da, Hakkın rahmeti çoktur.
Bugün kınama yoktur, Allah sizi affetsin,
Tevbeyi kabul edip cennetine gark etsin.
Mekke’yi fethedince İslamın Peygamberi,
O da Yusuf misali affetti müşrikleri.
Her insan kendisine, yakışanı yaparmış,
Ya cennete yahut da cehenneme koşarmış.
Gömleğimi götürün, babam mutlu olacak,
Sürsün ki yüzlerine gözleri açılacak.
Yıllardır benim babam, hep bu anı bekliyor,
Hasretle ve umutla günü güne ekliyor.
Bu güzel haberimi duyunca babacığım,
Elbet gelir yanıma birlikte anacığım.
Bekliyorum sizleri ailece geliniz,
Kardeşiniz burada, bunu böyle biliniz.
Kervan yola düşünce, bir şeyleri hissetti,
Yusufumun kokusu geliyor bana yetti.
Bunamış deseniz de ben çok şey biliyorum,
Uzaktan gelen koku işarettir diyorum.
Yanılıyorsun Yakup, olur mu hiç öyle şey?
Ya rüya ya da hayal, herhalde böyle bir şey.
Gelince kutlu müjde, ama gözler açıldı,
Gömlek yüze değince aleme nur saçıldı.
Demedim mi evladım, bilmezsiniz bilirim,
Allahım bilgi verdi, ben o yüzden eminim.
Ey baba bizim için Allah’a dua eyle,
Büyük günah işledik, halimiz nedir böyle?
Hemen değil de belki ilerde edeceğim,
Evlatlarım günahkar, af ya Rab diyeceğim.
