Kur’an kıssalarında bize ibretler vardır,
Şeytanlaşan dost değil, Allah’ım bize yardır.
İman hidayet işi isteyen inanacak,
İnanmayanlar ise karanlıkta kalacak.
İyilerle kötüler sürede anlatılır,
Ahlaklı ve arifler adeta parlatılır.
Bir erkek bir kadının hizmetinde olamaz,
Kaldığı o mekanda gerçek huzur bulamaz.
Kadın ile erkek olursa halvet hali,
Şeytan girer araya, yüklenmez ki vebali.
Mahremiyet ölçüdür, ona dikkat etmeli,
Sınırlar aşılmadan o iş orda bitmeli.
Gönül nere giderse ayaklar takip eder,
Helal haram aşılır, çok şeyi tahrip eder.
Fitneciler kaybeder, hep hoşgörü kazanır,
Köyde başlayan olay ta saraya uzanır,
Sen yeterki doğru dur, eğri belayı bulur,
Sabırlı olan kulun, sonu hep huzur olur.
Düşünürsen, Allah’a götürür zerre bile,
Eğer kalp mühürlüyse ne yapsan da nafile.
O Yusuf Süresi ki baştan sona hikmettir,
Allah’ın her ayeti bizim için nimettir.
O bir levha olarak Yüce Kelam’da durur,
İbret alacak kullar iffeti bulundurur.
Yusuf iffet zirvesi, ahlakın abidesi,
Onda olan metanet kesiyor çok nefesi.
Züleyha’nın kocasıydı ol Meliki Reyyan
Bu kıssayı okuyanlar kalıyor elbet hayran.
Züleyha’ya tekrar gençlik verdi Yüce Allah,
Yusuf ile evlendi mutlu mesut olarak.
Sonuç hakkında Kur’an kesin bilgi vermiyor,
Lakin varki çokları bunu böyle söylüyor
Bu kıssanın sonunu tarih böyle bildirir,
Elbette doğrusunu Yüce Allahım bilir.
