Ben adamın hasını da tanıdım, has sandığım kişileri de.
Bu dünya öyle küçükki, sofrana davet ettiğin dost bildiğini de, kalkıp sana söveni de, sonrada sana sevenin yanında tığ yapanı da.
Ben dostumu yüreğime sarıp öyle uyurum, ben insanı insandan öte severim, gardaş dedim mi onun ötesi berisi olmaz...
Ama bugün kimin ne olduğunu tanıyamıyorum, üç Mecidiye satılıyor yada yüzbinlerce Mecidiyeye kişiliğini bomba edip o şahsiyetsiz bedenlere atıyorsun.
Benim içim bir yerde kan ağlıyor, çok korkunç bir yalnızlık içinde spor yetimleri. bu nasıl bir yalnızlık diye ameliyata alsam, her beden ameliyatta yok sayılır..
Ben bugünlerde her gün tek tek kaybettiğimiz spor adamlarına ve alanına gün gün ağlıyorum.
Her şey bu ilin futboluna yabancı..