Bir zamanlar, bir karı-kocanın bir eşeği vardı. Aradan yıllar geçmiş, eşek ihtiyarlamıştı. Eşeğin sahibi olan adam, hanımına:
-Hanım, artık bu eşeği satalım, dedi.
Kadın, beyinin görüşüne:
-Çok olumlu bir düşünce, diyerek katıldı.
Bu sözleri işiten ihtiyar eşek, bir gece ahırdan kaçtı ve yollara düştü. Giderken, bir köpeğe rastladı. Köpekte ihtiyarlamış ve sahibi tarafından kovulmuştu. Birlikte yola devam ettiler. Bir kediyle karşılaştılar. O da yaşlandığı için fareleri yakalayamayınca, sahibi tarafından kovulmuştu. Yapılan teklifi kabul ederek kedi de onlara kayıldı. Bir süre sonra, iyice yaşlanmış horoz gördüler. Onu da yanlarına aldılar.
Eşeğin aklına ilginç bir fikir geldi. “Arkadaşlar, hep beraber Bremen kasabasına gidelim. Orada bir mızıka takımı kuralım”. Dedi.
Bu düşünce hepsinin hoşuna gitmişti. Bu amaçla, yolların devam ettiler.
Bir akşam hepsi de yorulmuştu. Geceyi bir ağacın dibinde geçireceklerdi. Horoz hemen ağaca çıktı. Aşağıdakilere:
-Uzaklarsa bir ışık görüyorum. Orada bir ev olduğunu düşünüyorum. Hemen o eve gidelim. Belki, yiyecek bir şeyler buluruz, diye seslendi.
Hep birlikte ışığın geldiği eve gittiler. Eşek, pencereden içeri baktı. Kedi, ne gördüğünü sordu. Eşek:
-içerde neler var neler! Et, sosis, sucuk, ekmek, tereyağı, pastırma… Ama üç tanede hırsız var.
Hayvanlar ne olursa olsun, bu sofradan paylarını alacaklardı.
Eşek, çenesini pencereye dayadı. Onun üstüne köpek, köpeğin üstün kedi, kedinin üstüne de horoz çıktı. Hep birlikte bağırmaya başladılar. Eşek anırıyor, kedi miyavlıyor, köpek havlıyor ve horoz ötüyordu. Neye uğradığını bilemeyen hırsızlar, hemen evi terk ettiler. Hayvanlar, hep beraber içeri girip güzelce karınlarını doyurdular. Sonrada her biri bir köşeye çekilip rahat bir uykuya daldılar. Hırsızların başı, kaçtıktan bir süre sonra, ne olup bittiğini anlamak için geri döndü. Eve girdi. Girmesiyle birlikte uyanan kedi, hırsızı tırmalamaya başladı. Köpek ısırdı, eşek çifte attı, horoz bacaklarını gagaladı. İçeri girdiğine bin pişman olan hırsızların başı, canını zor kurtardı.
Dört kafadar, bu rahatlığı bulunca, Bremen gitmekten vazgeçtiler. O evde mutluluk içinde yaşadılar.
(Avusturya Masalı)