Lütfen kendini siyasetçi sayan, sadece partiye girip çıkan gardaşlar lütfen sizin ne dediğinizi benim alanım olan sokak sallamıyor. Ben bir sokak uşağıyım, 1980’den beri ülkü davasındaki o mubarek kişileri arıyorum da, kimi cennete kimi de odasına koşmuş. Bugün arıyorum onlardan bir dene yok. Soruyorum kem küm, ne oldu buna diyorum ses yok, yoksa parti bu ili mi terk etti? Ne güzel iş, sokakta olmayan siyaset, partilerin bir odasında yemin olsun çata pat sürüyor. Partilerin salonunda al bunun hesabını var ama sokakta yok.
Her gün inerim şehre Akyazı’dan, Yenimahalle’den başlarım orada bir Ali Yılmaz oda muhtarlık derdinde, şehirde rüzgar yok. Çay ocaklarında ise bir tavla iki laklak çok, ben ocuyum ben bucuyum, çok koşan yok, orada oturan çok..
Boş verin yukarıda vatan millet derdi yok, işe aşa çocuklarımı atsam diyen de, daha da kötüsü var. Bugünlerde yukarıdan şukür Hilmi abileri de Orduma geri geldi yerdeki başlar kalktı havaya da onların da oyu aile değil, sınırlı, yürekten değil taşıma...
Hayırlı ise olsun sayın başkanlar yerinde yoksa değilse de her şey kayıp olsun.