1967 U16’da geçen hafta zayıf rakibi ile Karşıyakada oynadı. Zayıf rakip ve iyi kötü değer veremediğim bir maçın resmi.
Burdaki değer Savaş başkan orada, A takım teknik ekibi, takım idaresi orada ve hocaların da kulübede maç anındaki aldıkları nefesi, sahadaki iyi kötü her anı, maçta sporcunun yaşadığı her anı izleyen kulüp başkanı A takım hocası, idaresi, bu resime şükredelim bugün için özel.
Yarın ne olur bilmem, idarecilerde düşünsün, bu takım ve başkan umudu kaybetmeden aynı duygu ile, böyle alt takım maçlarında, takımı sırtlayan bir kişiyi, başkan gibi taşıyacak bir omuz bulması zor olur ilde kendine takım yapan olmadan sahiplenen zor.
Bende bu ilin 3. Lig’deki bu takımına güven verecek o koşulda oldum ve yoruldum her hafta ne olacak diye konuşan yok mu sanarsın?
Bir avuç inananda alt yapının geleceğini, yorgun vede güveni yitmiş gibi değilde sevdası kadar düşünüyor.
Bir çok aile ve taraftar düşünürsün ya, kazanmaktan çok sanki kaybetmeye kurulmuş gibi takımda olsa takım gibi ciddi iş bunu verdi gençler.
Sanki kazanmaya değil de kaybetmeye meyilli olan takım havasında gibi idi, eksikliği çok hazır olmayan Esnafspor, halbuki sen rakiplerini rahatsız eden bir takım resminde olmalı iken, bazen rakibe uydu takım, maç öncesi oynamaktan hoşnut olmayacak resmi gibi idi 67 0rduspor takımı.
Bazen gitmek, çok sabırla uğraşmak gerekir mi teknik olarak diye düşünüyorum da, onlar gitse gelen ne yapar ki?
Rahatsız etmeden yerinde bırakmalı eksiği sessizce, adamlarda inanç bitti ise o korkunç olur, bu koşu.
Vede bıktırmadan olmalı çalışma.
Bu arada arkanda durabilirim, nereye diyenin samimiyetide gerçek olmazsa idarede kötü, 40 yıldır içinde oldum alt yapıların önemini kaç idareci bilir, rastlamadıktan öte 3 - 5..
Bu takım Ordu ilinde sadece profasyonel alt yapısı, ama taraftar odaklı, aileler orda teşekkürler.
Ki taraftar insan odaklı olursa elindeki de takım olur.
Sevgi kutsal ama bizi bu takım incitiyo yalnızlığı ile beyler.
Biz bir avuç isimle 52 bizim için önem arz eder demezler ise insanlara, alt yapıya tepeden içerideki ses gelmezse ilerisi zor.
52 Orduspor da 67 Orduspor da bu ilin insanlarının yüreğine dokunmalı, yeteneklerini keşfetmeli, onu 52 de 67 de başarmalı da, başarabildi mi alt yapı konusunda, 52 zor.
İnsanlar görüyorsa eksikliği, sıkıntıyı da kulübün en önemli 3 departmanı idare, sorumlu, başkan göremiyorsa hala çok değerli oyuncularını alt yapısında,. Basını, idari sorumlusu vede sayın yetkililer biraz düşünün ver ver sporcu al nere kadar.
Her hafta bu takımdaki psikolojik durum bitiyorsa ki farz edelim.
Lambalar söner, ya her hafta 90 dakika sonrası umuthane de, işte orada sorun vardır, inan.
Ordu’da bu maçlar alt yapı konuşulmuyor ise aile harici gelinmiyorsa Karşıyakaya o bile 52 Orduspor yada 67 Orduspor yenmiş mi, yenilmiş mi diye kaç bilen, düşünen olur.
mutlu olsun insanlar, kim istemez ki.
Her hafta bekler taraftar takım başarısını, beklenti gelmedi mi yıkılır, o yüzden zorlu alan.
Bu ilin özür dileyerek il takımları koca, büyük uğraşla yapılmış bir sistem içinde.
Onca paralar verdiğin oyuncu gurubu bunlar. Alt yapından getirsen kadı günahmış yazar.
Ama o paraların alın terini sahada görmek hepsi için denmiyor, zor.
Nerede bu takımların muhteşem alt yapıları demek benimde bir spor adamı olarak hakkım bu ilin spor insanı olarak daha çok hakkım.
İdarede, teknik kadroda artık belki inanmaya başlamıştır, alt yapısında bir kaç olduğuna.
İste o umud yok olursa ki Allah göstermesin, alt takımda perişan olmaz mı? Gücü kalır mı inanmışlığın olmasa?
Bugün bu takımlar onca transfer ile hala nefes alıyor ise özel demektir.
Yarın ne olur kimse bilemez.