Asil olmak zor be gaymak. Hem fırıldak olacan, hem yalancı, hem talancı,hem de benci sonra da asaletle rezillik arasında koşacaksın. Sonra da o pisliğini saklamaya çalışacaksın. Zor be aga, rezilliği gizlemeye çalışsan da, bir yerinden sırıtıyor, fakat asillik sessizdir, ne kadar sessiz olsa da o girdiği her mekana ışık saçar, ama her insan kendine yakışanı yapar,çünkü kalite asla tesadüfleri sevmez.
Seçici ol, alkolün sahtesi gibi insanın da kahvesi çarpar adamı. Sen zehirden kendine şifa, zalimden ise vefa arıyorsun, çok yazık. Kimse vazgeçilmez değil, bak mezarlıklara onlar kendilerini vazgeçilmez sananlar, ben kimseyi bilerek kırmam, incitmem, terste etmem, ama en kötü günümde sadece varlığımı, değerimi bilmeyenlere yokluğumu hediye edip gittim.
Mutluluk eğer ekmeğinden haram, yalan yoksa, sevgin tertemiz ise, nefes değilsen vicdanın huzurlu ise terettüt etme en mutlu insansın.
Ve sevgi herkeste güzel duran his değil, insan kalbi durunca değil, bir kahvenin elinde vurulunca ölür. Biz önce nefsimize hakim olursak tertemiz kalabiliriz.